Κραυγες Απ'τα Κελια Διαυλος επικοινωνιας με τους κρατουμενους

Μαζική Χορήγηση Ουσιών στις Ελληνικές Φυλακές

1. Εισήγηση

Στο νέο βιβλίο μου, αποσπάσματα του οποίου παρουσιάζονται στη συνέχεια, επιχειρείται μια σκιαγράφηση του τρόπου φαρμακευτικού χειρισμού όλων των κρατουμένων των ελληνικών φυλακών, μέσω υποβάθμισης των γνωστικών λειτουργικών. Για τη συγγραφή του βιβλίου αυτού αποδείχτηκε χρήσιμη η εμπειρία που έχω αποκτήσει από τη χορήγηση ψυχοτρόπων ουσιών – «με βιασμό και για βιασμό της βούλησης» – κατά την 65 ημερών παραμονή μου στη μονάδα εντατικής, όπου εφαρμόστηκαν σύγχρονες φαρμακευτικές και όχι μόνο, μέθοδοι ανάκρισης. Βοήθησε επίσης και η εμπειρία χρήσης άλλων φαρμακευτικών ουσιών που απόκτησα από τα 13 χειρουργεία που έχω υποβληθεί, μετά την έκρηξη βόμβας στα χέρια μου το 2002, μέχρι σήμερα.

Σκοπός του βιβλίου αυτού είναι η μετάδοση της προσωπικής εμπειρίας προς τους υπόλοιπους κρατούμενους, με την ελπίδα να γίνει αφορμή για συζήτηση ή έστω για σκέψεις και προβληματισμούς ως προς το ζήτημα των ψυχοτρόπων ουσιών στις φυλακές και κυρίως για την έκταση και την τροπή που έχει πάρει η εν λόγω πραγματικότητα. Τη στιγμή αυτή η χορήγηση ψυχοτρόπων τείνει να καθιερωθεί ως βασική μέθοδος φύλαξης, σύμφωνα με τα υπερατλαντικά ήθη και οικονομικές αντιλήψεις στις οποίες υποτάσσεται και η ιατρική επιστήμη. Το άλλοθι μιας τέτοιας πρακτικής βρίσκεται συγκεκαλυμμένο πίσω από την πλασματική γενική πεποίθηση ότι «η χρήση ουσιών αποτελεί μια από τις χαρακτηριστικές ιδιότητες των κρατουμένων η οποία εκπορεύεται από την προσωπική τους βούληση και μόνο». Το επιχείρημα αυτό αγνοεί μια βασική παράμετρο: το ότι η βούληση των κρατουμένων εκβιάζεται καθημερινά και πολύτροπα από ένα σωφρονιστικό σύστημα που για κύρια επιδίωξη έχει την εξουθένωση της προσωπικότητας και τη διαμόρφωση ενός χαρακτήρα σύμφωνα με τα καθιερωμένα πρότυπα της φυλακής. Κατά τα συγκεκριμένα πρότυπα, ιδανικός κρατούμενος είναι γενικά αυτός με τις λιγότερες απαιτήσεις. Και τις λιγότερες απαιτήσεις έχει ένας άβουλος, και άρα διαχειριζόμενος κατά βούληση, κρατούμενος.

Στη διαιώνιση της νοσηρής αυτής κατάστασης συμβάλλει και η, κατά κανόνα υποσυνείδητη, κρατούσα αντίληψη περί φυλακής όχι για στέρηση μόνο της ελευθερίας – όπως προβλέπεται και παραμένει στα χαρτιά – αλλά μιας φυλακής-κολαστηρίου, όπου όσο πιο σκληρή και απάνθρωπη είναι η διαβίωση τόσο και πιο αποτρεπτικά θα λειτουργεί απέναντι στους επίδοξους παραβάτες. Μια λογική της παραδειγματικής και αντιπροσωπευτικής εξοντωτικής τιμωρίας προς γνώση και συμμόρφωση των υπολοίπων, λογική που δεν ομολογείται μεν, αλλά όμως υποβάλλεται αθόρυβα στην κοινωνία ώστε να υπάρχει ανοχή ή, το πολύ, χλιαρές αντιδράσεις σε πρακτικές όπως η παρουσιαζόμενη.

Με μια ρεαλιστική ματιά στον τρόπο σχεδιασμού και λειτουργίας των σύγχρονων φυλακών στις ανεπτυγμένες χώρες, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι αυτές είναι αδύνατο να υπάρξουν με τη συγκεκριμένη μορφή χωρίς τη χορήγηση ψυχοτρόπων. Όχι την περιορισμένης έκτασης νόμιμη-φανερή και αναγκαία, αλλά την παράνομη-άδηλη και μαζική χορήγηση, μια πρακτική που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της δομής των σημερινών φυλακών.

Υπάρχει επομένως έδαφος, υπάρχει δυνατότητα κι κυρίως σοβαρός λόγος να χτυπηθεί με κάθε μέσο ένα τόσο ισχυρό και συνάμα τόσο ευαίσθητο σημείο του συστήματος.

2. Διαπίστωση

Όπως προκύπτει από πλήθος παρατηρήσεων, στις φυλακές, εκτός του προληπτικού φαρμακευτικού σχήματος, επιβάλλεται μέσω ψυχοτρόπων μια ήπια γενική καταστολή σε περιόδους ηρεμίας, που όμως γιγαντώνεται σε υπόνοια εξεγέρσεων και σε κάθε «έκτακτη ανάγκη», όπως έγινε και κατά την περίοδο των πολιτικών δικών. «Η συγκεκριμένη νοοτροπία υπάρχει αποτυπωμένη στα τηρούμενα αρχεία του ιατρείου των Δικαστικών Φυλακών Κορυδαλλού. Στα βιβλία αυτά, αρχές Φθινοπώρου του 2004 ήταν καταγεγραμμένοι 450 περίπου κρατούμενοι με αγωγή ψυχοτρόπων. Σε διάστημα ενός μηνός και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων για τις συνθήκες κράτησης, ο αριθμός αυτός σχεδόν τριπλασιάστηκε, ώστε σε ένα σύνολο 2.500 περίπου κρατουμένων, από έναν στους πέντε να αυξηθούν οι «ασθενείς» σε έναν στους δύο. Καμία επιδημιολογική ή άλλη μελέτη δεν μπορεί να αιτιολογήσει μια τέτοια έξαρση ψυχοπαθειών σε τόσο σύντομο διάστημα – ποιος ήταν άραγε ο τόσο συνταρακτικός παράγοντας – παρά μόνο η χωρίς ενδοιασμούς βιοχημική καταστολή προκειμένου να μην τίθενται τέτοια θέματα». Οι περισσότερες ουσίες όμως χορηγούνται άδηλα και μαζικά μέσω της διατροφής και του νερού. «Β. Για τις εν αγνοία των κρατουμένων μόνιμα χορηγούμενες ουσίες εφαρμόζεται η μέθοδος των κτηνοτροφείων. Κάποιες απ’ αυτές διαλύονται στο νερό. Σε δοκιμή που έγινε, μετά από εξάτμιση 4,5 lit νερού σε χαμηλή θερμοκρασία (καλοριφέρ) έμεινε σημαντική ποσότητα παχύρρευστου καστανοκίτρινου υγρού που ανέδυε οσμή μεταξύ βερνικιού και αμεταχείριστου πλαστικού (π.χ., σελοφάν) […] δραστικές ουσίες, όπως ελάσσονα ή και μείζονα ηρεμιστικά, χορηγούνται με τα «καλά» φαγητά, τακτικά ή έκτακτα με πρόσθετα δελεαστικά εδέσματα σε περιόδους που απαιτείται αυξημένη καταστολή. Αυτό διαπιστώθηκε όταν μια γάτα έπεσε σε λήθαργο μετά από κατανάλωση κυριακάτικου γεύματος. Σε μετατόπισή της συνέχιζε τον ύπνο χωρίς να αντιδρά, ενώ το ίδιο επαναλήφθηκε σε διαφορετικούς χρόνους με άλλες γάτες.

»Οι ουσίες που χορηγούνται με το ψωμί έχουν πιστοποιηθεί από τη συμπεριφορά των περιστεριών. Στο προαύλιο της πτέρυγας τοποθετείται συχνά τριμμένο ψωμί για τα πουλιά. Περιστέρια που κατεβαίνουν όλο ζωντάνια, μόλις φάνε από το ψωμί της φυλακής θυμίζουν ζαλισμένα κοτόπουλα, ενώ για να πετάξουν καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια και χτυπούν στους τοίχους και στους φράχτες, καθώς η συγκεκριμένη ουσία προκαλεί μυδρίαση (μεγάλωμα της κόρης των ματιών). Χαρακτηριστικό της περιοχής εντός και γύρω από τις φυλακές Κορυδαλλού είναι η καθημερινή περισυλλογή πτωμάτων περιστεριών από φυλακισμένους και περίοικους». Η άδηλη χορήγηση ουσιών επιβεβαιώνεται και στατικά καθώς είναι παρατηρημένο ότι οι κρατούμενοι δεν αρρωσταίνουν από κρυολογήματα ή άλλες κοινές για τον υπόλοιπο πληθυσμό ασθένειες, αλλά από σύνδρομα πολυφαρμακίας, όπως: Υπερλειτουργία του ήπατος (φαρμακευτικές ηπατίτιδες), υπολειτουργία των νεφρών, σπάνιες για την εποχή λοιμώξεις, δερματικές παθήσεις, αλλεργίες και καρδιακά ή εγκεφαλικά . […] Η μαζική και χρόνια χορήγηση των ουσιών αυτών έχει σαν συνέπεια, λόγω του μόνιμου και εσωτερικού οιδήματος, να πλήττονται κυρίως τα ευγενή όργανα (πνευμόνια, νεφρά, εγκέφαλος), ενώ οι καρδιαγγειακές διαταραχές που προκαλούν ευθύνονται για τα πέραν του συνήθους αριθμού εγκεφαλικά και καρδιακά επεισόδια που σημειώνονται στις φυλακές». .

3. Μέθοδος Εξάρτησης

«[…] η χρόνια χορήγηση των ουσιών σε υγιείς ή μη, αλλά και η απουσία για τους δεύτερους μιας εξατομικευμένης και εύτακτης χρονικά και ποσοτικά δοσολογίας» συμβάλλει στην εμφάνιση εξανθημάτων, δερματικών παθήσεων ή άλλων αδικαιολόγητων φαινομενικά συμπτωμάτων. Τότε δρομολογείται από τη φυλακή μια προσπάθεια για χορήγηση φαρμακευτικών ουσιών θεωρητικά «με τη θέληση» του λήπτη. «Στο γεγονός αυτό συμβάλλει ιδιαίτερα η αντιμετώπιση από την ιατρική υπηρεσία και ειδικότερα από το νευρολογικό και ψυχιατρικό τομέα, καθώς αν ένας νέος κρατούμενος κατά την έναρξη των πρώτων ενοχλήσεων και συμπτωμάτων επισκεφτεί το ιατρείο των φυλακών, αυτό καταγράφεται, ενώ ακολουθεί σαν διάγνωση η μόνιμη επωδός της ψυχολογικής εκδοχής, στην οποία αν ενδώσει μπαίνει σ’ ένα πρόγραμμα εξάρτησης, ώστε με την εκούσια λήψη έστω ήπιων ηρεμιστικών να αποποιείται η φυλακή κάθε ευθύνη ακόμα και σε περίπτωση θανάτου (ίδε υπερ-δόση, αναρρόφηση, πνευμονικό οίδημα κ.ά.)». Ένας στους τρεις από τους 13.000 περίπου κρατούμενους των ελληνικών φυλακών έχει καταδικαστεί για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών. «Οι κρατούμενοι χρήστες, ειδικά οι εξαρτημένοι, που δεν αντιστοιχούν στο παραπάνω ποσοστό, είναι και το απόλυτο άλλοθι των φυλακών για τους θανάτους από υπερβολική παροχή φαρμακευτικών ουσιών. Στην πλειονότητα δε και τα θύματα, καθώς σε ενδεχόμενη χρήση ναρκωτικών ουσιών εντός της φυλακής, η τοξικότητά τους θα συμψηφιστεί με αυτήν των άγνωστων και εν αγνοία τους χορηγούμενων».

4. Στράτευση και της Επιστήμης

Όσον αφορά το κεντρικό νευρικό σύστημα και τις γνωστικές λειτουργίες, «Κύρια επιδίωξη των τελευταίων είναι η έκπτωση και βραδύτητα των γνωστικών αντιδράσεων, που έχει σαν πρώτη ορατή συνέπεια “δυσχέρεια συγκέντρωσης και άμεσης λήψης αποφάσεων”». Για τη συγκάλυψη και νομιμοποίηση της βιοχημικής καταστολής επιστρατεύονται γνωστά επιμέρους σύνδρομα των ψυχιατρικών επιστημών που γενικεύονται αυθαίρετα ή ακόμα και αντιστρέφονται. Ψυχίατρος πραγματογνώμονας σε κατάθεσή του στο δικαστήριο σχετικά με τα ομαδικά συμπτώματα, αναφέρει «Αυτά βέβαια δικαιολογούνται απόλυτα από το γεγονός ότι (ο γράφων) είναι κρατούμενος. Οι μισοί τουλάχιστον κρατούμενοι έχουν τέτοια συμπτώματα.

»(σ.σ.: Είναι αξιοθαύμαστη η κυνικότητα με την οποία χρησιμοποιούνται από το σύστημα η ψυχιατρική και η φαρμακολογία, με τρόπο ώστε γνωστά-υπαρκτά σύνδρομα να επεκτείνονται και να επιβάλλονται σε ένα πλήθος 6.500 και πλέον έγκλειστων που δεν έχουν καμία δυνατότητα άμυνας. Ακόμα κι αν κάποιοι ισχυρίζονται ότι αυτό συμβαίνει ανεξάρτητα από τη χορήγηση ή μη ψυχοτρόπων, εντούτοις οι υλικές συνθήκες των φυλακών, εκτός τη μαζική οργή, δεν δικαιολογούν μια τέτοιας κατεύθυνσης και έκτασης εκτροπή. Κατά συνέπεια τα αίτια αυτής εντοπίζονται στις άδηλες συνθήκες κράτησης)». Με τον τρόπο αυτό επιβάλλεται μια ρατσιστική αντίληψη για το σύνολο των κρατουμένων, υπό το πρίσμα της οποίας θεωρείται απ’ τη μία φυσιολογικό το τι είναι υποχρεωμένος να υποστεί ή να υπομείνει αδιαμαρτύρητα ένας κρατούμενος κι απ’ την άλλη θεωρείται δεδομένο ένα χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και μια ανικανότητα που τον κατατάσσει αυτόματα και αβλεπτί στους αποτυχημένους και απόβλητους της κοινωνίας.

5. Ψυχοτρόπες Επιπτώσεις

«Για έναν επισκέπτη, που θα κρίνει τη συμπεριφορά των κρατουμένων έξω από τις κυρίαρχες προκαταλήψεις, γίνεται εμφανής η καταστολή των γνωστικών λειτουργιών και εκδηλώνεται σε γενικές γραμμές με κοινά χαρακτηριστικά, όπως: Εικόνα παραίτησης (αδιαφορία, αναβλητικότητα), συνομιλίες με ένταση της φωνής (επιδερμικά θέματα, μη επίγνωση της πραγματικότητας), βραδύτητα στη βάδιση και τις αντιδράσεις (μειωμένα αντανακλαστικά) και σε συνέντευξη, αιτήματα τριτεύουσας σημασίας ή για εφήμερα προβλήματα (αδυναμία αξιολόγησης προτεραιοτήτων)». Μεταξύ των επιπτώσεων στο ΚΝΣ παρατηρείται «3. Έκπτωση της κριτικής αντίληψης και της δημιουργικής σκέψης. Στην ακραία εκδήλωση του συμπτώματος αυτού, ο νους λειτουργεί μόνο μεταπρατικά με τα δεδομένα κυρίως της μόνιμης μνήμης, ενώ διακατέχεται από ανασφάλεια κάθε πιθανή πρωτοβουλία. Τότε για την κάθε απόφαση απαιτείται είτε «σύμβουλος» είτε υπερβολικά πολύς χρόνος, ή διαφορετικά χρησιμοποιείται η διαίσθηση. Στην τελευταία περίπτωση, για κάθε αντίρρηση υπάρχει αδυναμία εύρεσης επιχειρημάτων – δημιουργικής σκέψης – λόγος που οδηγεί σε εκνευρισμό και οργίλες αντιδράσεις, που τρέφουν αλλά και τρέφονται (από) το εγώ ενός άγνωστου πλαστού εαυτού.

»Η υποβάθμιση της κριτικής αντίληψης και η αδυναμία συγκέντρωσης, σε συνάρτηση με την εξασθένιση της άμεσης και πρόσφατης μνήμης, οδηγούν σε δυσφορία και ανυπομονησία κατά τις συζητήσεις σε θέματα που απαιτείται πρωτοβουλία ή απόφαση, και σε διαρκείς διακοπές του συνομιλητή, προκειμένου να μην απολεσθεί από τη μνήμη το επιχείρημα, με συνέπεια εκνευρισμό, ασυνεννοησία και παρεξηγήσεις, εφόσον στην περίπτωση αυτή ακούει ο καθένας μόνο τη φωνή του. Τα συμπτώματα αυτά δεν εκδηλώνονται σε θέματα βατά και καθιερωμένα (π.χ., όπως το ποδόσφαιρο ή κάθε τι με δεδομένους διαλόγους) που δεν απαιτείται δημιουργική σκέψη, περιορίζοντας έτσι τη θεματολογία των συζητήσεων, με συνέπεια να προκύπτει μια προμελετημένη σύγχρονη, αθέατη απομόνωση […] Η συγκεκριμένη νόθα ψυχική κατάσταση και η μη επίγνωση των πραγματικών δυνατοτήτων-αδυναμιών, οδηγεί σε εν θερμώ απερίσκεπτες αποφάσεις, οι οποίες δεσμεύουν τις μελλοντικές επιλογές στο όνομα μιας στοιχειώδους σοβαροφάνειας. Η αναίρεση τέτοιων αποφάσεων μετά από την κατανόηση των συνεπειών τους – μια βραδεία διαδικασία – έγκειται πλέον στο μέγεθος του εγωισμού».

«Η παραπάνω είναι μια μέθοδος που ανταποκρίνεται απόλυτα στη λογική των εμπνευστών των σύγχρονων φυλακών και των λευκών κελιών· στην παράφρονα λογική της ύπουλης εκδικητικότητας – με ανθρωπιστικό πάντα περιτύλιγμα – αλλά και αισχρής εκμετάλλευσης των συνεπειών της μεθόδου, όταν αυτές παρουσιάζονται είτε σαν γνωστά σύνδρομα, μεταθέτοντας την ευθύνη στο θύμα, είτε ερμηνεύονται με ψυχιατρικούς όρους δίκην φυσιογνωμιστή – όπως έγινε και στη Γερμανία με την Ου. Μάινχοφ όταν διαπιστώθηκε ότι έχει όγκο στον εγκέφαλο – θεωρώντας την παραβατικότητα έμφυτη ιδιότητα του κάθε κρατούμενου και· “άρα ο κάθε κρατούμενος διακατέχεται από κατώτερα ένστικτα και ορθώς βρίσκεται αποκομμένος με βιοχημικά μέσα από την πραγματικότητα ή στερούμενος κάθε δραστηριότητας και η πολιτεία ορθώς τον θεωρεί υποδεέστερο ον”. Μια λογική που καταλήγει στην κρατούσα ρατσιστική αντίληψη για όποιον και για όποιο λόγο περάσει την πύλη της φυλακής δέσμιος, αντίληψη που επιβάλλεται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και στην κοινωνία».

Φυλακές Κορυδαλλού

Σάββας Ξηρός

1 Μαΐου 2009

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ακολουθεί το κείμενο του Σάββα μεταφρασμένο στην αγγλική.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Massive Administration of Substances in Greek prisons

Introduction

In my new book, extracts of which follow, an outline of the drug command of all prisoners in Greek prisons by cognitive degrading is attempted. My experience I have gained from psychotropic substance administration has proven useful for the writing of this book - "with rape and rape of will" - throughout my 65 day accommodation in the intensive care unit, where modern and not only questioning methods were applied. The experience of other drug substances I was given from the 13 surgeons I've been submitted to after the explosion in my own hands in 2002, since today also helped my writing.
The purpose of this book is the transmission of my personal experience to the rest of prisoners, hoping it will become the rise for discussion or even for thought and reflection to the matter of psychotropic substances in prisons and mainly for the increasing occurrence this reality has taken on.
At this very moment psychotropic substance administration tends to be established as the main method of keeping prisoners docile, according to the overseas morality and economic perceptions under which medical science is also instructed. The alibi of such practice is hidden behind the general fictional belief that substance use is one of the prisoner's main characteristic that stems from their personal will and only this. This argument is ignoring a basic parameter that the will of prisoners is blackmailed everyday and in many ways from a prison system whose main pursuit is the attenuation of personality and the configuration of character according to the established standards of prison. By the specific standards the ideal prisoner is the one with fewer demands and less demands is a vapid and so willing prisoner.
The perpetuation of this morbid situation contributed to the subconscious prevailing perception on prison, not only for deprivation or freedom- as its predetermined and remains in paperwork- but of a prison hell, where the harder and more inhumane the living is, the more deterrent will effectively function against the prospective infringer. One understanding of the exemplary and representative predatory punishment for knowledge and compliance of the rest, logic that is not confessed though, submitted silently to the society in order to have tolerance or at the most, mediocre reactions such as the one presented here.
In a realistic look the way of design and function of modern prisons in developed countries, effortlessly produces the conclusion that they are impossible to exist in this specific form without psychotropic administration. Not the limited area legal-clear and necessary, but the illegal-implicit and mass administration, a practise that is cornerstone of the modern prison structure.
Therefore there is ground, there is a possibility and mostly a very serious reason to hit in every way this powerful yet so sensitive point of the system.

Discovery

As is seen from a number of observations, in prisons, apart from the preventative drug scheme, imposed via psycho tropics is a mild general repression in calm periods, that magnifies itself in suspicion of revolts and in any "temporary need" as it happened during the period of political trials. This specific way of thinking is imprinted in the kept archives of the surgery of judicial prisons of Koridalos. In these books, at the beginning of autumn 2004 there were approximately 750 prisoners with psychotropic treatment .in a period of one month, during the hunger strike of political prisoners against prison conditions, the number of those almost tripled to a total of about 2500, "patients" suddenly climbed from one in five to one in two. No epidemiological or other study can justify such a flare of psychopathies in such a short period - what was this shocking factor? - but only the unscrupulous biochemical repression in order to avoid these kind of issues. Most substances are undeclared and massively distributed through nutrition and in water. In a test run, after evaporating 4.5 litres of water in low temperature (using radiator heat) an important quantity of viscous brown/yellow fluid that vented an odour somewhere between varnish and unused plastic, e.g. cellophane [.] Active substances, like minor or major tranquilisers, granted with "good" foods , regularly or occasionally with added tempting dishes in periods where increased suppression is demanded. This was found when a cat became lethargic after consumption of Sunday lunch. On shifter her she continued sleeping with no response, while the same happened again at different times with different cats. "The substances granted with bread have been certified by the behaviour of pigeons. Grated bread is frequently placed in the courtyard of the wing for the birds. Pigeons who come down full of vitality, after eating the bread seem like dizzy chicken, while they give great effort to fly, they only hit into the walls and the fences because this specific substance brings about Mydriasis (excessive dilation of the pupil). An everyday feature of the area inside and around, within and outside Korydallos prisons is the collection of prison corpses from both prisoners and residents" . The invisible administration of substances is also confirmed and is noted that prisoners do not get ill catching colds or other common illnesses that affect the rest of the population but from polypharmacy syndrome, including hyper liver (hepatitis pharmaceutical), sub function of kidneys, rare disease and infections, skin diseases, allergies and heart attacks or strokes. [..] The massive and prolonged administration of those substances because of the permanent and internal swelling results in the affection of the noble organs, lungs, heart, brain etc, while the cardiovascular disorders they bring about are responsible for the more than usual numbers of strokes and heart attacks that happen in prisons".

Addiction Method

The prolonged administration of substances to healthy and unhealthy persons, and the absence for the latter of personalised and coordinated/ routined and quantified dosages contributes to the appearance of rashes, skin diseases or other apparently unjustified symptoms. Then from the prison an effort is routed towards the administration of pharmaceutical substances whilst theoretically from the willing subject. "particularly contributing to this fact is the treatment of the medical service and especially from the neurological and psychiatric domain, and if a new prisoner during the beginning of the first signs and symptoms visit's the surgery of the prison, this is recorded, and what follows as a diagnosis is the permanent manipulation of the psyche, where if he submits he enters into an addiction programme. So by voluntary reception of even the mild sedatives, the prison will renounce any responsibility even in case of death (e.g. overdose, suction, sedatives, pulmonary swelling etc)". One in three of about 13000 prisoners in Greek prisons are convicted for infringement of the drug law. "The drug using prisoners, especially the addicted ones, who don't correspond to the above percentage, are the absolute alibi of the prisons for the deaths from pharmaceutical substance overdose. In their majority they are victims, and because on an probable use of drugs inside the prison, their toxicity will be counted alongside with this of the unknown substances and the substances prisoners were administrated in ignorance.

Enlistment of Science

As for the central nervous system and cognitive function, the main pursuit of the last is the discount and slowness of cognitive reactions that has as a first visible consequence "difficulty in concentration and decision making". For the disguise and legalisation of the biochemical suppression, known individual syndromes of the psychiatric sciences are enlisted that are arbitrarily generalised or even reversed. An expert psychiatrist in his testimony in the court states, "this of course is excused absolutely by the fact that (the writer) is a prisoner. At least half of the prisoners have those symptoms". (Remarkable is the cynicism with which psychiatry and pharmacology are used by the system, in a way that known/existed syndromes are extended and enforced in a number of more than 6500 prisoners who have no possibility of any defence themselves. Even if some have alleged that this is happening independently from psycho tropics administration or not, the truth is material conditions of the prisons, besides the mass rage, do not justify a diversion of such direction and extent. Therefore a prejudice perception is imposed on the outsider for the totality of prisoners, under the light of which is considered, on one hand normal what a prisoner is obliged to be or endure without protest and on the other hand what is considered as a fact a low education and an inability that automatically and without question classifies him with the failed and scum of society.

Psycho tropic Affects

For a visitor, who will judge the behaviour of the prisoners out of the dominating prejudices, the suppression of cognition becomes clear and is generally manifested in common features such as resignation image (indifference and procrastination), loud talks (epidermal subjects, no awareness reality), lateness in walking and in reactions (reduced reflexes) and in interviews, having demands and questions of tertiary or low importance and everyday problems (incapability of assessing priorities)". Among the impacts in the CNS is observed a decrease in critical understanding and creative thinking. In the extreme manifestation of the symptom, the mind works only in basic relay with the facts of the permanent memory, while every possible initiative is dominated by insecurity. Then, for every decision, either a "consultant" or too much time is required or else intuition is used. In this last case, for any objection there is inability to find arguments- creative thinking- a cause that leads to irritability and reactions full of rage, which feed and are also fed by the ego of an unknown fictional self.
The downgrade of the judgemental perception and the weakness of concentration, in accordance of the weakening of direct and recent memory, leads to discomfort and impatience during conversations in matters where initiative or decision is required and constant interruptions in communication in order to not loose the argument from the memory, resulting in irritability, miscommunication and misunderstanding, since in this case everybody hears only their own voice. Those symptoms are not manifested in compatible and established issues (such as football or any kind of standard dialogue), that require creative thinking, thus limiting the subject of conversations, resulting in the showing of a premeditated, modern, invisible isolation [.].
The specific bastard mental state and the awareness of real opportunities-weaknesses, leads to heated wreck less decisions that bind future choices in the name of a superficial seriousness.
The appeal of such decisions after the understanding of their consequences - a slow procedure - is now dependant upon the size of the ego.
The above method absolutely responds to the logic of the inspirers of modern prisons and white cell instigators in the insane logic of the sneaky vindictiveness- with always a humanitarian cover- and also the outrageous exploitation of the consequences of the method, when they are presented either as known syndromes , transporting the responsibility to the victim, either interpreted with psychiatric terms- physiognomist grace- as it happened in Germany with U. Meinhof when it was found that she had a tumour in the brain- considering delinquency as an innate capacity of every prisoner and so every prisoner is dominated by lower instincts and is rightly cut off with biochemical means from reality or deprived of any activity and the state rightly consider them lesser beings. A logic that ends in the prevailing prejudice perception projected onto anyone and for any reason who passes the gate of prison captivity, perception that asserts itself one way or another onto society as well.

Korydallos Prisons
Savvas Xiros
1st May 2009

Νέα συνομιλία με το Σάββα

Την Δευτέρα 22 Φλεβάρη, ώρα 19.00 θα μεταδoθεί από τον 98FM η δεύτερη συνέντευξη με τον Σάββα Ξηρό, στην εκπομπή " ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ'ΤΑ ΚΕΛΙΑ" απ'την 6η πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού όπου και ξαναμεταφέρθηκε από το νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού. Υ.Γ. Η συνέντευξη για λόγους ασφαλoύς μετάδοσης θα είναι μαγνητοφωνημένη. Ωστόσο όποιος θέλει να υποβάλλει ερωτήσεις ή σχόλια για την επόμενη επικοινωνία με τον Σάββα.

Σάββας Ξηρός

Την Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010 είχαμε μια τηλεφωνική επικοινωνία με τον Σάββα Ξηρό που είναι φυλακισμένος στην 6η (ειδική) πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού από το 2002 (επι του παρόντος έγκλειστος  στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού, για λόγους υγείας, όπου εν γένει μεταφέρεται κατά περιόδους), με ποινή κάθειρξης 5 φορές ισόβια και 25 χρόνια (όπως διαμορφώθηκε μετά την απόφαση του εφετείου) για την συμμετοχή του στη 17Ν και άλλα αδικήματα καθώς το δικαστήριο δεν δέχθηκε ότι η υπόθεση ήταν πολιτική και τον δίκασε με βάση το ποινικό δίκαιο. Για μια περιληπτική αναφορά στο ιστορικό της ΕΟ 17Ν μπορείτε να διαβάσετε την ανάρτηση που βρίσκεται στη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια wikipedia κάνοντας κλικ εδώ.

Το χρονικό της σύλληψης, της μεταφοράς και της νοσηλείας του στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" στην Αθήνα, μετά από έκρηξη μηχανισμού στα χέρια του το βράδυ της 29ης Ιουνίου 2002, έγινε ευρύτερα γνωστό μέσα από το βιβλίο που έγραψε ο  ίδιος στη φύλακη και κυκλοφόρησε με το τίτλο "Η Μέρα Εκείνη..." και υπότιτλο "Μια Μαρτυρία για το δικό μας Γκουαντανάμο". Στο βιβλίο, που έχει ήδη μεταφραστεί και κυκλοφορεί σε άλλες χώρες, περιγράφονται οι συνθήκες νοσηλείας και οι μεθοδοι ανάκρισης του από ειδικούς της αστυνομίας που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την χορήγηση ψυχοδηλωτικών ουσιών για τα οποία ποτέ δεν υπήρξε επίσημη διάψευση.

Ωστόσο, τα μαρτύρια του Σάββα δεν σταματούν εδώ. Όπως καταγγέλει μέσα από το βιβλίο "Εξ Υπογύιου" που κυκλοφόρησε πρόσφατα, η πραγματική κατάσταση της υγείας του αποκρύπτεται σκόπιμα, ενώ, όπως αναφέρει, στους φυλακισμένους χορηγούνται ουσίες προκειμένου να ελέχονται.

Ο Σάββας απευθύνει σήμερα Ανοιχτή πρόσκληση προς τους υπόλοιπους κρατούμενους που δέχονται την βιοχημική καταστολή. Στα πλαίσια της συνομιλίας που είχαμε μαζί του γίνεται μια αναφορά τόσο στο θέμα της βιοχημικής καταστολής, όσο και σε άλλα ζητήματα. Η εκπομπή μεταδόθηκε ζωντανά ενώ μπορείτε να την ακούσετε ηχογραφημένη εδώ.

Μας δίνεται η ευκαιρία και για μία δεύτερη επικοινωνία και γι' αυτό το λόγο συγκεντρώσαμε ορισμένες ερωτήσεις που θα θέλαμε να του απευθύνουμε και τις οποίες παραθέτουμε στη συνέχεια.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1)___Υπάρχει ένα παιχνίδι της ψυχιατρικής με σκοπό να καταστήσει το άτομο ασθενή και να τον κάνει να αισθάνεται ένοχο. Θέλεις να εκφραστείς επ’ αυτού; (Από συντρόφισσα που έχει βιώσει τον εγκλεισμό σε ψυχιατρικά ιδρύματα και την χρήση ψυχοφαρμάκων)

2)      Να υποθέσουμε ότι στην καταγγελία αναφέρεσαι στις συνθήκες κράτησης που βιώνετε εσείς στην 6^η πτέρυγα και όχι στο σύνολο των φυλακών Κορυδαλλού; Διότι υπάρχουν μαρτυρίες κρατούμενων από άλλες πτέρυγες που υποστηρίζουν ότι δεν έχουν καμία επίγνωση ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο -περι ψυχοτρόπων ουσιών δηλαδή- που καταγράφεις εσύ στην καταγγελία.

3)      Πως φαντάζεσαι τις εξελίξεις που μπορεί να επιφέρει η καταγγελία σου, αν και εφόσον αναδειχθεί; Τι περιμένεις από τους κρατούμενους σχετικά με τις συνθήκες κράτησης που  καταγγέλλεις;

4)      Τι έχεις να μας πεις για τις αποφάσεις της πρώτης δίκης από την οποία και καταδικάστηκες/κατε, για τον τρομονόμο, για νόμους που μπήκαν ίσως σε εφαρμογή με αναδρομική ισχύ κτλ.;

5)       Θεωρείς ότι ο τρομονόμος κατασκευάζει ενόχους; Πως νομίζεις ότι συμβάλλει στον περιορισμό των ατομικών ελευθεριών;

6)      Έχει υποβληθεί αίτηση αναίρεσης της απόφασης στον Άρειο Πάγο επί τις αρχικής απόφασης; Πότε έγινε αυτή και πότε αναμένετε η δίκη? Τι επιδιώκεις/κετε μέσα από αυτή;

7)      Σχετικά με την προσφυγή  στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο, τι έχει γίνει μέχρι τώρα και τι πρόκειται να γίνει στο μέλλον;

8)      Θεωρείς ότι η Ελλάδα είναι η ψωροκώσταινα ή το αφεντικό των Βαλκανίων? Είναι μία ιμπεριαλιστική χώρα;

9)      Τι άποψη έχεις για τα εθνικοαπελευθερωτικά επαναστατικά κινήματα (Βάσκοι, Ιρλανδία, Κορσική, κτλ) ;

10)  Ποια θεωρείς ότι είναι η συμμετοχή της 17Ν και κάθε επαναστατικής οργάνωσης  στην  λεγόμενη ταξική-κοινωνική πάλη; Θεωρείς ότι συμβάλλουν στην κοινωνική απελευθέρωση και πως; Θεωρείς ότι λειτουργούν αντιθετικά ή συνθετικά με το υπόλοιπο κίνημα;

11)  Μετά τον εγκλεισμό σας στην 6^η πτέρυγα, οι εφημερίδες είχανε γράψει πάρα πολλά για τις μεταξύ σας διαφωνίες ή ακόμη και συνεντεύξεις ερωταπαντήσεων μεταξύ κρατούμενων, τι έχεις να μας πεις γι’αυτά;

12)  Τι έχεις να μας πεις για την πορεία του κινήματος αλληλεγγύης που εκδηλώθηκε στην Ελλάδα από την στιγμή της σύλληψής σου/σας μέχρι σήμερα;

13)   Επίσης, ποια είναι η ανταπόκριση από το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης για εσένα και τους κατηγορούμενους για την 17Ν, απ’ ότι γνωρίζεις;

ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ 98FM,  8-2-2010

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Προσοχή: αυτές είναι κάποιες πρώτες ερωτήσεις που σκεφτήκαμε και παρακαλούμε όποιον έχει κάποια ερώτηση να θέσει στο Σάββα να μην διστάσει να την υποβάλλει στη Φόρμα Σχολίων (εμφανίζεται στο τέλος του κειμένου). Την επόμενη φορά που θα έρθουμε σε επικοινωνία με το Σάββα θα του τις μεταφέρουμε.  Η επικοινωνία, ζωντανά η ηχογραφημένα, θα μεταδοθεί μέσα από τη συχνότητα του 98FM σε χρόνο που θα ανακοινωθεί τόσο μέσα από την ιστοσελίδα του σταθμού όσο και μέσα από τον ιστότοπο αντιπληροφόρησης Athens Indymedia προκειμένου να γίνει γνωστό σε περισσότερο κόσμο.

Η επόμενη εκπομπή "Κραυγές απ' τα Κελιά" θα μεταδοθεί την Δευτέρα 15 Ιανουαρίου στις 7 το απόγευμα.