Δήλωση αλληλεγγύης της αναρχικής επαναστατικής οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς
από Δαμιανό Μπολάνο 11:43, Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012
θεματικές: Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς \ Κρατική καταστολή - Κοινωνικός έλεγχος
Δήλωση αλληλεγγύης της αναρχικής επαναστατικής οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς που διαβάστηκε στην συνεδρία του δεύτερου δικαστηρίου για το Χαλανδρίου στις 02/03 από το Δαμιανό Μπολάνο
Δήλωση αλληλεγγύης της αναρχικής επαναστατικής οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς που διαβάστηκε στην συνεδρία του δεύτερου δικαστηρίου για το Χαλανδρίου στις 02/03 από το Δαμιανό Μπολάνο
Η αναρχική αλληλεγγύη δε θα μπορούσε ποτέ να καμφθεί από χιλιομετρικές αποστάσεις ή εξουσιαστικά σύνορα. Οι ιδέες, οι αξίες, οι πρακτικές μας ενώνονται πάντα στον παρανομαστή που έχουμε θέσει ως αναρχικοί, στον παρανομαστή του μονοπατιού της διαρκούς επίθεσης απέναντι στις δομές της κυριαρχίας. Της κυριαρχίας, που σε παγκόσμιο επίπεδο εξοπλίζεται, καταστέλλει, φυλακίζει, δολοφονεί, θωρακίζεται. Που στέκεται εμπόδιο στις επιθυμίες όλων όσων νιώθουν εχθρικά απέναντι στο υπάρχον της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.
Εμείς από τη μεριά μας έχουμε οπλιστεί και οργανωθεί απέναντι στο έκτρωμα της Δημοκρατίας (που επιδιώκει είτε να καταστρέψει είτε να αφομοιώσει το μίσος μας για κάθε κοινωνική σχέση που αναπαράγει και υποτάσσεται σε κάθε εξουσία).
Η Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία και το Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο αποτελούν έναν από τους τρόπους διεξαγωγής του αγώνα που δίνουμε όλοι μαζί και ο καθένας μας ατομικά, κυοφορώντας μέσα του έναν σκοπό, την ολική καταστροφή του πολιτισμού και των αξιών αυτού του σάπιου κόσμου.
Σε αυτόν τον αγώνα στεκόμαστε δίπλα στους συντρόφους του Πυρήνα, ζήτω ο Λουτσιάνο Τορτούγκα της FAI/Ινδονησίας. Στεκόμαστε δίπλα στους ΕΑΤ και Βilly, που έχουν αναλάβει την ευθύνη της συμμετοχής τους στον Πυρήνα και αυτή τη στιγμή δικάζονται από ένα παρόμοιο στρατοδικείο με το δικό σας στην Ινδονησία, καθώς επίσης στέλνουμε τον πιο θερμό χαιρετισμό μας στον καταζητούμενο σύντροφο που διώκεται για την ίδια υπόθεση. Στέλνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους μαχητές Μαρσέλο Βιγιαροέλ, Χουάν Αλίστε και Φρέντι Φουεντεβίγια που αυτή τη στιγμή δικάζονται από το κράτος της Χιλής. Θα χρησιμοποιήσουμε κάποια λόγια τους από το κάλεσμα διεθνούς αλληλεγγύης: “...Η διαμαρτυρία μας... είναι μία χειρονομία, μία πράξη επιθετικής αντικαπιταλιστικής Αντίστασης που μας ενώνει με κάθε Ανατρεπτικό, Αυτόνομο, Αναρχικό, Επαναστάτη κρατούμενο που από διαφορετικά μέρη και διαφορετικά στρατόπεδα θανάτου και απομόνωσης, κρατάει ζωντανή την εξέγερση, επιδιώκοντας την κοινωνική επανάσταση και την εξάλειψη της ταξικής κοινωνίας”.
Ταυτόχρονα, “κλείνουμε το μάτι” στους Αναρχικούς Επαναστάτες ΜΠΑΜΠΗ ΤΣΙΛΙΑΝΙΔΗ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΤΣΙΑΔΗ, ΣΩΚΡΑΤΗ ΤΖΙΦΚΑ και ΓΙΑΝΝΗ ΣΚΟΥΛΟΥΔΗ που μέσα από την αντάρτικη δράση και αξιοπρεπή στάση τους εναντιώνονται έμπρακτα σε όλα αυτά που μισούμε ως αναρχικοί, ως αγωνιστές, ως ανυπότακτοι.
Τέλος, απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση της αναρχικής ΣΤΕΛΛΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ που τα γουρούνια της εξουσίας απορρίπτουν εκδικητικά όλες τις αιτήσεις αποφυλάκισης της ενώ συντρέχουν σοβαροί λόγοι υγείας.
ΖΗΤΩ Η ΑΤΥΠΗ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΣΚΟΥΛΟΥΔΗ Γ., ΤΖΙΦΚΑ Σ., ΤΣΙΛΙΑΝΙΔΗ Μ., ΔΗΜΤΣΙΑΔΗ Δ., ΦΕΣΣΑ Δ.
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΣΚΟΥΛΟΥΔΗ Γ., ΤΖΙΦΚΑ Σ., ΔΗΜΤΣΙΑΔΗ Δ., ΤΣΙΛΙΑΝΙΔΗ Μ., ΦΕΣΣΑ Δ.
Στις 13 Οκτώβρη 2010, στην παραλία Θεσσαλονίκης συλλαμβάνεται ο αναρχικός Γιάννης Σκουλούδης, όπου αναλαμβάνει την ευθύνη για τον εμπρησμό οχήματος της ΔΕΗ. Με καταθέσεις μπάτσων για παρακολουθήσεις στο σημείο της επίθεσης, η “σύσταση εγκληματικής οργάνωσης” και η χρήση του αντι-τρομοκρατικού νόμου, τίθενται σε ισχύ.
Τις επόμενες ώρες και ενώ ο Γιάννης βρίσκεται στα ανακριτικά κελιά της ΓΑΔΘ, εντάλματα σύλληψης εκδίδονται για τους τέσσερις συντρόφους Τσιλιανίδη Μ., Τζίφκα Σ., Δημτσιάδη Δ., Φεσσά Δ. , οι οποίοι αρνούμενοι να πέσουν στα χέρια του εχθρού, επιλέγουν τον δρόμο της φυγής.
Τρεις μήνες αργότερα, στις 13 Γενάρη 2011, οι σύντροφοι συλλαμβάνονται στην περιοχή του Βύρωνα, όπου τους προσάπτονται νέες κατηγορίες.
Μετά την μεταφορά τους σε ανακριτές-εισαγγελείς σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, κρατώντας την ίδια στάση της άρνησης να συνεργαστούν, προφυλακίζονται στις φυλακές Κορυδαλλού και Αυλώνα.
Το επόμενο διάστημα αναμένεται να διεξαχθούν οι δίκες των συντρόφων στην Θεσσαλονίκη (κατηγορούμενοι για την υπόθεση εμπρησμού οχήματος της ΔΕΗ) και στην Αθήνα μετέπειτα (κατηγορούμενοι για τρομοκρατική οργάνωση).
«Ο αγώνας μας είναι ΑΓΩΝΑΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ και εκδηλώνεται στο κοινωνικό σώμα ως τέτοιος. Ο αγώνας μας για να νικήσει οφείλει να μιλάει με ευθύτητα, ειλικρίνεια, οξυδέρκεια. Ο αγώνας μας είναι αγώνας για την απελευθέρωση του ανθρώπου και της φύσης από την μαζική κι εξουσιαστική κοινωνία κι εκδηλώνεται σε έναν χρόνο: στα σπλάχνα της και εναντίον της.»
Ο αγώνας με δικούς μας όρους.
Οι μέρες της ευδαιμονίας του καπιταλιστικού συστήματος έχουν περάσει στο παρελθόν. Οι έντρομες κινήσεις των φορέων του για τον τρόπο που θα επέλθουν σ’ αυτήν την χιλιοειπωμένη χρεωκοπία αποτελούν μια τελευταία ευκαιρία διατήρησης της κοινωνικής του ισορροπίας.
Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν το τελευταίο διάστημα με μεγάλη ένταση αλλά και συχνότητα σε όλο τον ελλαδικό χώρο, οι μαζικές απεργίες και οι γενικευμένες συγκρούσεις, έφεραν ξανά στον δρόμο ένα πολύμορφο μείγμα ανθρώπων. Ανθρώπους με διαφορετικές αφετηρίες και λογικές αγώνα, αλλά με την κοινή εμπειρία πλέον, της εκφρασμένης οργής στον δρόμο.
Μπροστά σ’ αυτήν την οργή, το κράτος μοιάζει ασήμαντο. Η εικόνα του κλονίζεται και ο έλεγχος χάνεται παράλληλα με την ισχύ του. Επόμενο βήμα, για να περιοριστούν τα φαινόμενα της «παρεκτροπής», να βάλει σε πλήρη εφαρμογή όλα τα μέσα που διαθέτει: οι ένστολοι και μη, προστάτες του, η δημοσίευση φωτογραφιών και το επίσημο πλέον δόγμα του ρουφιανέματος, οι νόμοι και οι υπηρέτες τους, η χειραγώγηση μέσω των μμε…
Προτάσσοντας τις αρνήσεις μας…αφήνουμε το δικό μας στίγμα, ανεξάρτητα από συγκυρίες (κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές) που θέλουν να περιοριστούν σε ένα αγώνα «επίκαιρο», μακριά από όλα αυτά που επιχειρούν να τον κάνουν αιτηματικό και συντεχνιακό, χωρίς κινητήριες δυνάμεις, αλλά με συνέπεια και συνέχεια.
Στον αδιαπραγμάτευτο αγώνα, οι αιτίες δεν αναδύονται μέσα από αναλύσεις περί «κρίσης». Εξάλλου, υπάρχουν κι άλλα «νομοθετήματα» που θα φέρουν κι άλλες μειώσεις τόσο σε μισθούς όσο και στις ζωές μας. Υπάρχουν κι άλλες πτυχές του αγώνα που μένει ν’ αναδειχθούν ως την ολική απορρύθμιση του εχθρού.
Η αλληλεγγύη αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα προς την απελευθέρωση.
Η συλλογικοποίηση των αντιστάσεων ανάμεσα σ’ όσους επιλέγουν την συνειδητή απόρριψη των κρατικών ψευδαισθήσεων είναι ένα ακόμη στοίχημα για την προώθηση του επαναστατικού σκοπού.
«Η αλληλεγγύη στους αιχμαλώτους πολέμου έχει νόημα όταν είναι απλά μια ακόμη αφορμή αγώνα, μια ακόμη αφορμή πολέμου.»
Μέσα σ’ αυτό το συνεχές στοίχημα, τα τελευταία χρόνια πολλοί σύντροφοι έχουν βρεθεί στα χέρια του εχθρού. Αυτή τη στιγμή, ένας μεγάλος αριθμός αναρχικών (περίπου 35) βρίσκονται έγκλειστοι σε διάφορες φυλακές.
Η τιμωρία, ένα ακόμη εργαλείο για τον κατευνασμό συνειδήσεων, επιχειρεί να γίνει εκδικητική για αυτούς που την έζησαν αλλά και παραδειγματική για τους υπόλοιπους. Όσοι δεν προφυλακίζονται δεσμεύονται σ’ ένα καθεστώς «περιορισμού», με χρηματικές εγγυήσεις, απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, παρουσία στο τμήμα κτλ.
Στα δικά τους μάτια τρομοκράτες, στα δικά μας επαναστάτες.
Το «νόμιμο» και το «παράνομο» διαμορφώνεται ανάλογα με τις συνθήκες της κάθε εποχής. Το «αποδεκτό» και το «ανεπίτρεπτο» της κοινωνικής ηθικής (όπως συμβαίνει εξάλλου με το «υγιές» και το «άρρωστο»), ορίζονται σύμφωνα με την εύρυθμη λειτουργία των κρατικών μηχανών.
Σ’ αυτούς τους κανόνες, που εδώ και χρόνια και με κάθε ευκαιρία ορίζουν αναλόγως τον «ένοχο» και τον «αθώο», μέσα σε μια κατακερματισμένη κοινωνία, όπου στηρίζεται σε υποταγές, υποχρεώσεις, ιεραρχίες, τιμωρίες και επιβραβεύσεις μόνη μας θέση η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.
Όσο υπάρχουν ακόμη σύντροφοι που βρίσκονται «μακριά» μας, δεν μπορούμε παρά να συνεχίσουμε ναεπιτεθόμαστε σε όλα αυτά που μας κρατάνε δέσμιους εντός και εκτός των τειχών, με ακόμη περισσότερη ένταση και επιμονή.
Μέχρι την στιγμή που θα τους πάρουμε πίσω.
Μέχρι την απελευθέρωση όλων μας.
Μέσα σ’ αυτόν τον διαρκή και καθημερινό αγώνα υπάρχουν μέρες που θα μείνουν χαραγμένες βαθιά στη μνήμη μας.
Μέρες που ορίσαμε εμείς τα θέλω και τις τύχες μας, που βρεθήκαμε μαζί και οργανώσαμε τις αρνήσεις μας, που συναντηθήκαμε ξανά μέσα στους δρόμους της εξέγερσης.
Αυτές τις μέρες τις κουβαλάμε πάντα μέσα μας για να συνεχίσουμε.
Και θα συνεχίσουμε, όπως και κάθε μέρα, χωρίς να μας χωρίζουν τα κάγκελα και οι ποινές τους, να στεκόμαστε ενάντια στις αρχές τους.
Θα συνεχίσουμε, και στις 21 Μάρτη, στο πλευρό των συντρόφων μας.
ΝΑ ΞΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ: ΠΙΣΩ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.
ΔΙΚΗ
ΤΕΤΑΡΤΗ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 9:00 πμ
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
