ΓΙΑ ΤΟΝ Π. ΜΑΣΟΥΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ Κ. ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ
από ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 18:38, Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ Π. ΜΑΣΟΥΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ Κ. ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΣΤΙΣ 16 ΓΕΝΑΡΗ ΣΤΙΣ 09:00 ΟΠΟΥ ΕΚΔΙΚΑΖΕΤΑΙ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ΤΩΝ Π. ΜΑΣΟΥΡΑ ΚΑΙ Κ. ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ
ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ
Μεταγωγή του αναρχικού Π.Μασούρα
από @ 23:57, Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011
(Τροποποιήθηκε 4:44, Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011)
θεματικές: Κρατική καταστολή - Κοινωνικός έλεγχος \ Πολιτικοί κρατούμενοι
.....
Σήμερα το πρωί έγινε μεταγωγή του αναρχικού Π.Μασούρα στις φυλακές Γρεβενών. Δεν τον κρατήσαν στον Κορυδαλλό, όπου βρισκόταν προκειμένου να παραστεί στην εκδίκαση της αίτησης αναστολής εκτέλεσης της ποινής του, η οποία πήρε αναβολή για δεύτερη φορά (λόγω μη καθαρογραφής ακόμα της απόφασης) για τις 16 Ιανουαρίου. Θα τον κατεβάσουν ξανά τότε προκειμένου να είναι παρών στη διαδικασία.
AΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΓΙΑ Π. ΜΑΣΟΥΡΑ ΚΑΙ Κ.ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ
στα ελληνικά το κείμενο
Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011
Τον Σεπτέμβρη του 2009 σε μια προεκλογική περίοδο όπου το έδαφος της τοτε ελληνικής κυβέρνηση αρχίζει και καταρρέει εξαπολύεται μια γενικευμένη καταστολή από το κρατος με σκοπό να συντρίψει οποιαδήποτε ριζοσπαστική ατομική ή οργανωμένη δράση, να αφανήσει οποιαδήποτε φωνή που θα μπορουσε να θεωρηθεί απειλή για την υποσταση του, και να παρουσιασει έτσι στην κοινωνία ότι παραγει καποιο έργο, σε μια απεγνωσμένη ύστατη προσπάθεια να μπορέσει να κρατηθεί στην εξουσια.
Μέσα στο κλίμα αυτό σε ένα πογκρόμ συλλήψεων της αντιτρομοκρατικής συλλαμβάνεται και ο αναρχικός Παναγιωτης Μασουρας, με την κατηγορια ως μέλος της ε.ο οργανωσης ΣΠΦ για τις επιθέσεις στις οικίες του πρώην υφυπουργού Εσωτερικών και της υποψήφιας βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Κατσέλη.
Λιγους μήνες μετα, τον Απρίλη 09 συλλαμβάνεται η αναρχική Κ. Καρακατσάνη και φυλακίζεται λόγω εντάλματος που εκκρεμούσε εις βάρος της για την ίδια υπόθεση.
Από την πρώτη στιγμή και οι δύο αρνούνται τις κατηγορίες χωρις όμως να κρύβουν την πολιτική τους ταυτότητα, επιμένοντας στις ιδέες και στις αξίες τους προοθωντας τες μέσω του επαναστατικού λόγου τους.
Τα media φυσικα σαν πιστά υπάκουα σκυλιά όπως πάντα φερεφωνα της αστυνομιας εκτέλουν αυτο που ξέρουν καλά να κάνουν. Διαστρεβλώνουν τα γεγονόντα της υπόθεσης, αναπαράγοντας ψευδές ιστορίες τρόμου και δικάζοντας δημόσια με την αυτόκλητη ιδιοτητα του «δικαστη της κοινωνίας» προσωπα ως επικινδυνους τρομοκράτες χωρίς να ξέρουν ή να έχουν το παραμικρό στοιχείο.
Μια δίκη παρωδία για την συγκεκριμένη υποθεση που εξελίχθηκε μέσα στις φυλακες του Κορυδαλλού, φάνηκε καθαρά ο προκλητικός και εκδικητικός χαρακτηρας των διωκτικων αρχών. Οι εξοντωτικές ποινές των 11,6 χρονων φυλακισης για τον Π. Μασούρα και 11 χρόνων για την Κ. Καρακατσάνη, καταδικάζοντας τους στην ουσια για τις πολιτικες τους θέσεις, αποτελούν ένα ξεκάθαρο μήνυμα παραδειγματικής τιμωρίας των κυριαρχων σε όσους τολμησουν να σταθουν εμπόδιο στα σχεδια τους.
Από την μεριά μας στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όσους επίλέγουν να μην υποταχθούν στις προσταγες της εξουσιας αλλά να ζήσουν με αξιοπρέπεια, σε όσους επιλέγουν τον δύσκολο δρόμο της εξέγερσης για την κοινωνική επανασταση.
Την Τεταρτη 7-12-11 εκδικάζονται στην Αθήνα οι αιτήσεις αποφυλάκισης των δυο αναρχικών.
Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση τους και παύση κάθε κατηγοριών.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ
Κ. ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ ΚΑΙ Π. ΜΑΣΟΥΡΑ
πολιτική επιστολή του Π.Μασούρα 8-9-2011
από . 12:08, Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2011
πολιτική επιστολή του Π.Μασούρα
“Ένα για φυλακή μετ' επιστροφής.”
Στις 19/7/2011 τα ενεργούμενα της πολιτικής και οικονομικής ελίτ, τίμησαν την πάγια θέση τους στεκόμενοι ως λόγχη προστασίας για τους θεσμικούς τους προϊσταμένους.
130 χρόνια συνολικής ποινής για τρεις εκρήξεις, χωρίς στοιχεία, μάρτυρες, φυσικούς αυτουργούς. Σοκαρισμένοι γονείς, φίλοι, δημοσιογράφοι, ποινικολόγοι, διανοούμενοι ακόμα και κομματικοί παράγοντες. Για όσους διατηρούσαν ψευδαισθήσεις, τα δημοκρατικά αναχώματα, η έννοια της “δικαιοσύνης”, τα προσχήματα και οι ισορροπίες χάθηκαν.
Το γεγονός ότι η ποινή αυτή δεν μου προκάλεσε την ίδια έκπληξη δεν σημαίνει ότι δεν θα τοποθετηθώ για τους λόγους που οδήγησαν σ' αυτήν. Μια δίκη που παρότι από την αρχή της δεν αναγνωρίστηκε από το καθεστώς ως πολιτική, ήταν ξεκάθαρο πως τόσο η διαδικασία όσο και η απόφαση θα κρινόταν αποκλειστικά απ' αυτό. Μια πιλοτική δίκη με ξεκάθαρο μήνυμα σε όσους αντιστέκονται. Μια παραδειγματική δίκη για όσους σε πείσμα των καιρών δεν σκύβουν το κεφάλι. Ένα σημείο αναφοράς αλλά και συνέχεια της ευρύτερης κατασταλτικής πολιτικής.
Βιώνουμε έναν καπιταλιστικό ολοκληρωτισμό που διαρκώς φασιστικοποιήται απροσχημάτιστα. Από την οικονομική και υπαρξιακή εξόντωση των χαμηλόμισθων στρωμάτων, τις αποφάσεις για επιστράτευση ως την ποινικοποίηση κάθε απεργίας. Από τα οργανωμένα εθνικιστικά πογκρόμ στους μετανάστες, την ωμή βία που ασκούν τα τάγματα ασφαλείας στις διαδηλώσεις, τις εισβολές στις καταλήψεις, την αστυνομική επιχείρηση “καθαρισμού” της πλατεία Συντάγματος, την κατάργηση του ασύλου. Από τις διώξεις αγωνιστών στα πλαίσια της λεγόμενης ευρωπαϊκής αντιτρομοκρατικής πολιτικής και τους διαρκώς αναβαθμισμένους τρομονόμους, ως τους δεκάδες πολιτικούς κρατούμενους που βρίσκονται διάσπαρτοι σε όλες τις φυλακές της Ελλάδος. Ένα έκτακτο στρατοδικείο ενδεικτικό για ό,τι έπεται.
Εκεί που η χειραγωγημένη λογική όμως επιβάλλει τον συμβιβασμό με τις επιταγές του καθεστώτος, ο “παραλογισμός” της αντίστασης ως το τέλος καθιστά τον πειρασμό του αγώνα για ελευθερία και την επιλογή της αξιοπρέπειας αναγκαία.
11,5 χρόνια λοιπόν για τα διαβιβαστικά της αντιτρομοκρατικής και την ακόρεστη δίψα των τηλεοπτικών διευθυντηρίων για επικοινωνιακό πόλεμο. 11,5 χρόνια γιατί έμεινε κενό το σκαμνί της μετάνοιας. Η καταδίκη μου δεν έχει να κάνει ούτε με το αποτύπωμα στο μπάνιο, αλλά ούτε και με την χαλασμένη μηχανή μου στην αυλή του σπιτιού, αλλά με τα στοιχεία εκείνα που δήλωσα εξ αρχής: τις συντροφικές και φιλικές μου σχέσεις και την πολιτική μου ταυτότητα που παρέμεινε ακέραιη ως το τέλος.
Έχοντας αφεθεί “ελεύθερος” λοιπόν στις 24/3/2011 λόγω παρέλευσης του 18μήνου, δίνοντας το παρόν δύο φορές το μήνα στο αστυνομικό τμήμα, παρευρισκόμενος σε κάθε δικάσιμο της ακροαματικής διαδικασίας μέχρι και την ημέρα της απόφασης, “θεώρησαν” πως είμαι ύποπτος φυγής (αντίθετα ακόμα και με την πρόταση του εισαγγελέα), μη χορηγώντας μου έτσι τον ανασταλτικό χαρακτήρα μέχρι την έφεση.
Βρισκόμενος λοιπόν εκ νέου φυλακισμένος, με την εκδικητική τους μανία να μην εξαντλείται μονάχα στις δικαστικές αίθουσες, αυτή τη φορά αποφάσισαν να με “φιλοξενήσουν” στις φυλακές υψίστης ασφαλείας των Γρεβενών. Από την πρώτη κιόλας στιγμή το πιόνι της αντιτρομοκρατικής και αρχιφύλακας Γιάννης Ραμογίαννης, αποπειράθηκε να μου κάνει την “διαμονή” δυσμενέστερη. Από τους τσαμπουκάδες αυτού και των εντολοδόχων του κατά τη διάρκεια ελέγχου που πραγματοποίησαν στο πρόσωπό μου με την είσοδό μου στη φυλακή -με απειλές του στυλ “εδώ κάνω κουμάντο εγώ” και “ξέρεις που ήρθες ρε, εδώ είναι Γρεβενά και θα σε γαμήσουμε άμα βγάλεις άχνα”, τον εξαναγκασμό να κατεβάσω το εσώρουχό μου, με την επεισοδιακή συνδρομή αρκετών ανθρωποφυλάκων -μέτρο που αποβλέπει αποκλειστικά στην προσβολή της αξιοπρέπειας του κρατουμένου-, μέχρι την άρνησή του συμβουλίου της φυλακής να μου χορηγήσει ανοιχτό επισκεπτήριο για να δω από κοντά τους δικούς μου, πάντα φυσικά μαζί με την κάτω απ' το τραπέζι “φιλική” γνώμη του αρχιφύλακα, που όταν του ζήτησα το λόγο το μόνο που αρκέστηκε να απαντήσει είναι πως εάν δεν έχω παιδιά, το αίτημά μου δεν πρόκειται να εγκριθεί. Μια φυλακή στη μέση του πουθενά, με την αρχιτεκτονική της να προσπαθεί να σε καταβάλει στερώντας σου κάθε εξωτερικό ερέθισμα. Το οπτικό σου πεδίο να αιχμαλωτίζεται στα 20 μέτρα βλέποντας μόνο τσιμέντο και κάγκελα και οι ήχοι να απουσιάζουν κάνοντάς σε να αναπολείς ακόμα και το θόρυβο της πόλης. 500 χιλιόμετρα μακριά απ' την Αθήνα θεώρησαν πως μαζί με εμένα θα ήταν πρέπων να εκδικηθούν πλέον και τους κοντινούς μου ανθρώπους, εξαναγκάζοντάς τους στην ουσία να ταξιδεύουν 11 ώρες αυθημερόν προκειμένου να βρεθούν δίπλα μου, κινδυνεύοντας έτσι να καρφωθούν στις κολώνες και στις μπάρες της εθνικής. Και φυσικά οι αιτήσεις για μεροκάματα να μετατίθενται σ' ένα απροσδιόριστο μέλλον διπλασιάζοντας στην ουσία την ποινή μου. Το γεγονός ότι το καθεστώς μου επιβάλλει μια φυλακή μέσα στην φυλακή και μια ποινή μέσα στην ποινή δεν στέκεται ικανή συνθήκη για να με γονατίσει. Στα μαγαζάκια και στα πιόνια της αντιτρομοκρατικής αλλά και σε όλους τους υπόλοιπους που ετοιμάζουν την γκαρότα για την ηθική και φυσική εξόντωση μου, αλλά και των κοντινών μου ανθρώπων, το μόνο που έχω να δηλώσω είναι πως δεν έχω να φοβηθώ τίποτα από τα αθέατα δικαστήρια της δημοκρατίας τους, όπου η ιεραρχική κλίμακά τους συναντιέται με αυθάδεια και κυνισμό στα κρησφύγετα της Κατεχάκη, σκαρφαλώνει στα ρετιρέ της ΓΑΔΑ, και στα διαμερίσματα των πολιτικών προϊσταμένων.
Για μένα δεν είναι δυσβάσταχτη η ποινή, ούτε τα κάγκελα της φυλακής. Δυσβάσταχτη είναι η υποχώρηση και η υποταγή που συνοδεύουν τα κάγκελα της ψυχής.
Ο αγώνας συνεχίζεται.
Παναγιώτης Μασούρας,
Πολιτικός κρατούμενος,
Α2 πτέρυγα- Γρεβενά