Δήλωση του Χρήστου Τσάκαλου στη 6η Συνεδρίαση της Δίκης της ΣΠΦ -1/2/2012
Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο του δικαστηρίου σας η ΣΠΦ είναι μία τρομοκρατική οργάνωση. Όμως οι λέξεις ποτέ δεν ήταν, δεν είναι, ούτε θα γίνουν ουδέτερες. Αποκτούν το νόημα που τους δίνει αυτός που τις χρησιμοποιεί. Εμείς δεν μιλάμε με τη γλώσσα των δικαστών και των εισαγγελέων. Μιλάμε τη γλώσσα των κυνηγημένων που αρνήθηκαν το ρόλο του θύματος, των καταζητούμενων που δεν παραδόθηκαν στις αρχές, των φυλακισμένων που δεν αιχμαλώτισαν τη θέλησή τους για ελευθερία, των αναρχικών που δεν γονάτισαν ποτέ απέναντι στην εξουσία. Αλληλεγγύη, Αξιοπρέπεια, Αντάρτικο πόλης, Αναρχία, αυτές είναι οι δικές μας λέξεις που εξαπολύουμε ως προσβολή απέναντι στο σύστημά σας.
Ναι λοιπόν είμαστε αναρχικοί αντάρτες πόλης και είμαστε περήφανοι που συμμετέχουμε στην ανταρσία των επιθυμιών μας με το όνομα Συνωμοσία πυρήνων της Φωτιάς.
Για εσάς που στέκεστε πίσω απʼ τα δικαστικά έδρανα είμαστε τρομοκράτες γιατί η ψυχή σας είναι μία φοβισμένη σκιά που νιώθει ασφαλής μόνο πίσω από τους μπάτσους και μέσα στα βιβλία των νεκρών σας νόμων.
Είμαστε τρομοκράτες ενάντια στα συμφέροντα και την εξουσία σας. Η ζωή, η σωματική ακεραιότητα, η ασφάλεια και η ιδιοκτησία της δικαστικής κλίκας, της πολιτικής εξουσίας, της ολιγαρχίας των πλουσίων και των αφεντικών βρίσκονται στο στόχαστρο τόσο το δικό μας όσο και των ασύλληπτων συντρόφων μας.
Όμως μία διαφορετική τρομοκρατία πλανιέται πάνω απʼ τις ζωές των περισσότερων ανθρώπων. Τρομοκρατία είναι οι ατελείωτες ουρές στην εφορία, στους δημόσιους οργανισμούς, στις τράπεζες. Τρομοκρατία είναι οι εντολές των αφεντικών στους υπαλλήλους τους. Τρομοκρατία είναι το βαρύ χέρι της αστυνομίας πάνω στους μικροπαραβατικούς και στους φτωχοδιαβόλους. Η χειρότερη τρομοκρατία όμως είναι η ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ διαπίστωση ότι κανείς δεν σηκώνει κεφάλι. Τρομοκρατία είναι η σιωπή και η παθητικότητα. Τρομοκρατία είναι ότι κανείς δεν παίρνει τη ζωή του στα χέρια του.
Εχουμε δει και τη δικιά σας τρομοκρατία. Την τρομοκρατία της δικαιοσύνης. Εχουμε δει δεκάδες κρατούμενους να γυρνάνε απʼ τα δικαστήριά σας με άδειο το βλέμμα και τη ζωή τους φορτωμένη με αρκετές δεκαετίες φυλακής. Εχουμε δει φίλους και συγγενείς να καταρρέουν απʼ τις «δίκαιες» αποφάσεις σας.
Εχουμε δει τα ανέκφραστα πρόσωπά σας και τις καλοταϊσμένες σας κοιλιές να χωράνε μέσα στα ακριβά και θωρακισμένα αυτοκίνητά σας. Εχουμε ακούσει και γνωρίζουμε τους παχυλούς μισθούς σας και τις κρυφές σας συμφωνίες κάτω από το τραπέζι που εξυπηρετούν τους εκλεκτούς σας φίλους, τους μεγαλοεκδότες, τους βιομηχάνους και τους πολιτικούς σας προϊστάμενους. Αλήθεια πόσους αιώνες φυλακής έχετε μοιράσει στην καριέρα σας για να υπηρετήσετε ένα σύστημα που μέσα απʼ την εκμετάλλευση κʼ την καταπίεση γεννάει το ίδιο αυτούς που εσείς θεωρείτε εγκληματίες.
Για αυτό έξω απʼ τα βιβλία των νόμων σας, αν κάποιος θέλει να αναζητήσει την έννοια της τρομοκρατίας στην πραγματική ζωή, εκεί που το φοβισμένο σήμερα τρέμει για το απειλητικό αύριο που θα έρθει, οι τρομοκράτες είστε εσείς και η εξουσία.
Οσο για τη δικιά μας τρομοκρατία, αυτή είναι η θέληση του ανθρώπου για ελευθερία και αναρχία. Από ότι φαίνεται τρέμετε αυτή τη θέληση, για αυτό ψηφίζετε νέους τρομονόμους, θεσπίζετε έκτακτα στρατοδικεία, λαμβάνετε ειδικά μέτρα ασφαλείας, δεν μας αφήνετε να μιλήσουμε με τους συγγενείς κʼ συντρόφους στα διαλλείματα του δικαστηρίου, ενώ ακόμα και όταν μας οδηγείτε στα κρατητήρια που απέχουν 10 μέτρα απʼ την αίθουσά σας που βρίσκεται μέσα στη φυλακή, μας φοράτε χειροπέδες. Αυτό σημαίνει ότι πραγματικά φοβάστε. Αυτό είναι τιμή και χαρά για εμάς γιατί δείχνει πως μία ομάδα ανθρώπων, μία παρέα αναρχικών της πράξης μπορεί να τρομοκρατήσει ένα ολόκληρο κράτος. Αυτό δείχνει πως μακριά απʼ την σιωπή κʼ την παθητικότητα της μάζας, αρκεί η θέληση λίγων μονάχα ανθρώπων για να χτυπηθεί το σύστημά σας.
Πρέπει να γνωρίζετε πως υπάρχουν αρκετές ανυπότακτες ατομικότητες που ζουν αυτοεξόριστες απʼ την κοινωνία σας, προετοιμάζονται, οπλίζονται και συλλογικοποιούν τις επιθυμίες τους για να ανατρέψουν την ιστορία των δούλων και των κυρίων τους. Τότε θα νιώσετε πραγματικά την έννοια της αναρχικής τρομοκρατίας. Της αναρχικής τρομοκρατίας που εκφράζεται με φωτιά εναντίον τραπεζών, υπουργείων, αστυνομικών τμημάτων, που εκρηγνύεται με βόμβες έξω από πολυτελείς βίλες πλουσίων, δικαστικά μέγαρα, πολυεθνικές εταιρίες και βιομηχανίες εκμετάλλευσης της φύσης και των ζώων, που γράφεται με σφαίρες πάνω στους δικτάτορες της ζωής, κʼ της ελευθερίας μας, που μιλιέται μέσα σε δικαστικές αίθουσες από στόματα αιχμαλώτων πολέμου, όπως είμαστε εμείς, που δεν φοβόμαστε τις καταδίκες και τις φυλακές σας. Αυτή είναι η αναρχική τρομοκρατία. Για αυτό διορθώστε το κατηγορητήριό σας και συμπληρώστε στα έγγραφά σας ότι η ΣΠΦ είναι μία αναρχική τρομοκρατική οργάνωση.
Κι όλοι εμείς που συμμετέχουμε σε αυτήν είμαστε περήφανοι που είμαστε μέλη της και η οργή μας είναι τσεκούρι πάνω απʼ τα κεφάλια σας που όλο γυρίζει…γυρίζει…γυρίζει…
ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΗ ΣΥΣΣΙΤΙΟΥ
Μηνυμα του Παναγιωτη Μασουρα απο τηλεφωνικη επικοινωνια στη μικροφωνικη-συγκεντρωση εξω απο τις φυλακες Αυλωνα. Ο Μασουρας βρισκεται σε απεργια πεινας μαζι με τους
Παναγιώτη Αργυρού, Χάρη Χατζημιχελάκη, Καραγιαννίδη Γιώργο απο 3/2/2011
Ακολουθει ανακοινωση των τεσσαρων συντροφων:
Ανακοινώνουμε πως σήμερα Πέμπτη 3/2/2011 κλιμακώνουμε την κινητοποίηση μας και από αποχή συσσιτίου προχωράμε σε απεργία πείνας μέχρι την επίτευξη του σκοπού μας που είναι να μην καταγράφονται και παρακρατούνται τα στοιχειά όσων θέλουν να παρακολουθήσουν τη δίκη μας ώστε να επιστρέψουμε τελικά σε αυτήν μαζί με τους δικηγόρους της αρχικής επιλογής μας.
Η ανυποχώρητη θέση μας στην απαίτηση μας είναι η θωράκιση του χαρακτήρα μας. Όπως δηλώσαμε από την πρώτη στιγμή δε ζητάμε, απαιτούμε να μην φακελώνονται όλοι όσοι, είτε σύντροφοι είτε συγγενείς και φίλοι, ενδιαφέρονται να βρίσκονται κοντά μας την ώρα που δικαζόμαστε. Η αναγνώριση της συμβολής τους στην ουσιώδη έννοια της αλληλεγγύης και της συμπαράστασης δεν μπορεί παρά να μας επιβάλλει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Έτσι αρνούμαστε να αποτελέσει η δίκη μας, με τη συναίνεση και τη συμμετοχή μας στη διαδικασία, ορόσημο για τη θεμελίωση των αυριανών διώξεων συντρόφων-αγωνιστών και επαναστατών. Δεν ανεχόμαστε την επίθεση που δέχεται το κίνημα αλληλεγγύης ούτε και την προσπάθεια απομόνωσης των πολιτικών κρατουμένων σε δίκες-στρατοδικεία. Ή θα λήξει το καθεστώς τρομοκρατίας και φακελώματος προς τους αλληλέγγυους που θέλουν να παραστούν στη δίκη, ή θα δικάσετε τις καρέκλες και τα μικρόφωνα.
Εξάλλου είναι τέτοια η υπόσταση της υπόθεσής μας που ενώ μερικοί από εμάς θα αντιμετωπίσουν τη σίγουρη καταδίκη τους από το δικαστήριο δεδομένου ότι έχουμε δημόσια και ανοικτά αναλάβει την ευθύνη για τη συμμετοχή μας στην οργάνωση, οι υπόλοιποι όμως αντιμετωπίζουμε τον κίνδυνο μιας πολύχρονης ποινής και άρα της συνέχισης του καθεστώτος ομηρίας που μας έχουν επιβάλλει, στα πλαίσια αυτά ακριβώς που τονίζουμε: την ποινικοποίηση των ευρύτερων φιλικών-συγγενικών και συντροφικών σχέσεων.
Θέτουμε λοιπόν τον εαυτό μας και τα σώματά μας στη δοκιμασία της απεργίας πείνας γνωρίζοντας ότι είναι ένας σκληρός και δύσκολος αγώνας αντοχής μην έχοντας πολλά περιθώρια κίνησης και δράσης, όντας έγκλειστοι και περιορισμένοι πίσω από τα τείχη. Θεωρώντας ότι ο χαρακτήρας της δίκης μας είναι τέτοιος που υιοθετούνται αυτά τα μέτρα σε μια προσπάθεια τρομοκράτησης του αλληλέγγυου κόσμου, καταλήγουμε ότι δεν είναι ένα ζήτημα που αφορά αμιγώς εμάς αλλά όλες τις επικείμενες δίκες τέτοιου χαρακτήρα που θα ακολουθήσουν. Γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτόν τον αγώνα. Ευχαριστούμε λοιπόν προκαταβολικά όσους και όσες εκδηλώνουν την αλληλεγγύη τους με οποιοδήποτε τρόπο στην υπόθεσή μας.
ΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ
ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ
Παναγιώτης Αργυρού
Χάρης Χατζημιχελάκης
Μασούρας Παναγιώτης
Καραγιαννίδης Γιώργος
Απεργία πείνας έχει ξεκινήσει και ο
από Εγώ 4:05πμ, Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011
Απεργία πείνας έχει ξεκινήσει και οΓεράσιμος Τσάκαλος μαζί με τα άλλα παιδιά από τις 3/02 όπως αναφέρει σε κείμενο του.Όπως επίσης θα ξεκινήσει και ο Μ.Νικολόπουλος.
Επίσης αποχή συσσιτίου έχουν ξεκινήσει 16 άτομα ως ένδειξη αλληλεγγύης και οι:
Δημτσιάδης Δημήτριος
Φεσσάς Δημήτριος
Τσιλιανίδης Χαράλαμπος
Τζίφκας Σωκράτης
Σκουλούδης Γιάννης
Αναστασιάδης Στέλιος
Αναστασιάδης Παναγιώτης
Μιχαήλ Δημήτριος
Γαβαλάς Ιάκωβος
Γιάννης Δημητράκης
Άρης Σειρηνίδης
Σαράντος Νικητόπουλος
Χριστόφορος Κορτέσης
Χρήστος Πολίτης
Πολύκαρπος Γεωργιάδης
Βαγγέλης Πάλλης
Аνοιχτή επιστολή του Χρήστου Τσάκαλου από τις φυλακές Κορυδαλλού, σχετικά με τη στάση του και τις διωκτικές διαδικασίες
Στις 27 Απριλίου, ο Χρήστος Τσάκαλος , κατηγορούμενος για την υπόθεση των ΣΠΦ με την αναβαθμισμένη κατηγορία του διευθυντικού στελέχους, μεταφέρθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού, μετά από κλήση για εμφανιση στο δικαστικό συμβούλιο, όπου αρνήθηκε να παρουσιαστεί.
Δημοσιοποιείται η παρακάτω επιστολή του από τις φυλακές Κορυδαλλού, σχετικά με τη στάση του και τις διωκτικές διαδικασίες :
Σήμερα, λοιπόν, Τέταρτη, 27 Απριλίου, ανακοινώνω επίσημα προς τις δικαστικές αρχές, να μην με «ξαναενοχλήσουν» με τις διαρκώς επαναλαμβανόμενες κλήσεις τους για παρουσία μου στην ανακριτική διαδικασία, γιατί θα εισπράττουν την κάθετη Άρνηση και έμπρακτη περιφρόνηση μου.
Δεν υπάρχει ούτε ενα χιλιοστό διαλόγου να μοιραστώ με τους δικαστές μου.
Όπως έχω δηλώσει επανειλημμένα ενώπιον τους , δεν αναγνωρίζω τη διαδικασία τους και αρνούμαι να τη νομιμοποιήσω ηθικά και πολιτικά με την παρουσία μου. Έχω καθαρή τη συνείδησή μου και δεν απολογούμαι σε αξιωματούχους του κράτους.
Οι μόνοι που θα κρίνουν τις πράξεις μου είναι ο εαυτός μου, οι επαναστατημένοι άνθρωποι που επιλέγουν να εμπλακούν στο "έγκλημα" της ελευθερίας και η ίδια η ιστορία.
Αρνούμαι να παρευρεθώ μπροστά τους , σιδεροδέσμιος με τη συνοδεία των θρασύδειλων κουκουλοφόρων των ΕΚΑΜ και της Αντιτρομοκρατικής, για να συμμετέχω στη φάρσα που έχουν στήσει.
Δεν θα φανώ συνεπής λοιπόν σε αυτά τα στημένα ραντεβού.
Αντίθετα η δικαστική μαφία ας προετοιμάζεται για τα δικά της ραντεβού με τον ιστορικό προορισμό της. Γιατί αυτοί είναι οι καιροί, που εκτός από τα χρήματα και τι προαγωγές σε ανώτερα αξιώματα που λαμβάνουν, η ανταμοιβή για τους δικαστικούς λειτουργούς μπορεί να είναι μία δυνατή βροχή από σφαίρες ή μια ισχυρή βόμβα στο αυτοκίνητο τους. Κι αυτό δεν είναι απειλή, απλά μια υπενθύμιση γεγονότων που μπορεί να συμβούν.
Παρόλα αυτά με αφορμή τη δημόσια άρνησή μου να συνδιαλλαγώ με τους δικαστικούς αξιωματούχους, θέλω να πω δυο λόγια για τη δικαστική γάγγραινα που επιδιώκει να προσβάλλει ως επιδημία τους αντιεξουσιαστικούς κύκλους.
Παρακολουθώντας κανείς την πορεία των ανακρίσεων φτάνει στο αυτονόητο. Η δικαστική εξουσία λειτουργεί για το κράτος, όπως η Ιερά εξέταση για τη χριστιανική εκκλησία του μεσαίωνα.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πλέον για τις δίκες που έρχονται ότι δεν είναι απλά δίκες εναντίον μιας επαναστατικής οργάνωσης, όπως η Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς, αλλά πρόκειται για τη δικαστική δίωξη ενός ολόκληρου κομματιού της συγκρουσιακής τάσης του αντιεξουσιαστικού χώρου.
Αυτές τις διώξεις τις υπαγορεύει η αστυνομική βούληση του Κράτους, κατασκευάζοντας συχνά εξωφρενικές σκευωρίες σε βάρος αναρχικών αγωνιστών και έχοντας σκοπό να ποινικοποιήσουν το πιο ενεργό στοιχείο των ανατρεπτικών κύκλων.
Είναι μια διαδικασία αναχαίτισης των πιο μαχητικών και επικίνδυνων στοιχείων, ώστε να εμποδιστεί η διαρκής κινητικότητά τους και η πιθανή τους σύνθεση - σύνδεση με τις απρόβλεπτες καταστάσεις που θα προκληθούν εν όψει της κοινωνικής -οικονομικής κρίσης.
Για να πετύχει τους σχεδιασμούς του, το Κράτος έχει βαλθεί να αποδείξει ότι υπάρχει ένα ένοπλο δίκτυο αναρχικών που, είτε συνδέεται με την ε.ο. Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, είτε συγκροτεί αυτόνομες «ανώνυμες» τρομοκρατικές οργανώσεις, δίχως όμως πράξεις στο ενεργητικό τους, (υπόθεση των Θεσσαλονικιών Συντρόφων Δ.Δημτσιάδη, Μ.Τσιλιανίδη, Φ.Φέσσα, Σ.Τζίφκα, υπόθεση των 6 του Δεκέμβρη).
Μάλιστα οι δικαστικές αρχές, φτάνοντας στο απόγειο της παροχής υπηρεσιών στο κράτος, δεν διστάζουν να προφυλακίσουν τον αναρχικό Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη για απλή οπλοκατοχή (συνελήφθη σε τυχαίο έλεγχο έχοντας μαζί του 2 πιστόλια) «μαντεύοντας» την πρόθεσή του να τα χρησιμοποιήσει «στην τέλεση τρομοκρατικών πράξεων».
Η κατάφορη αλήθεια είναι πώς η προφυλάκισή του αποφασίστηκε εξαιτίας των αναρχικών του πεποιθήσεων που βρίσκονταν ήδη φακελωμένες, από προηγούμενη σύλληψή του, στο διαβιβαστικό της ασφάλειας.
Όμως, η δικαστική σφαγή δεν σταματά εκεί. Το εισαγγελικό σύνδρομο εποχής που διαπνέει τους δικαστικούς λειτουργούς σαρώνει όλο το κοινωνικό φάσμα επαφών των κατά παραγγελία «υπόπτων τρομοκρατών». Φίλοι και προσωπικές σχέσεις των κατηγορούμενων συλλαμβάνονται, φωτογραφίζονται και τελικά προφυλακίζονται και οι ίδιοι (Δ.Μιχαήλ, Σ.Αντωνίου, υπόθεση των 6 του Δεκέμβρη).
Φυσικά παρόμοια τύχη επιφυλάσσεται και τους γνωστούς και φίλους των μελών οργανώσεων και αναρχικών που αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη.
Οι τελευταίοι βλέπουν όλο και πιο συχνά κοντινά ή γνωστά τους πρόσωπα άσχετα με τις κατηγορίες που τους αποδίδονται , να συλλαμβάνονται, να κοσμούν εξώφυλλα εφημερίδων και άλλοτε να προφυλακίζονται (όπως ο αναρχικός Παναγιώτης Μασούρας και άλλα άτομα για την πρώτη υπόθεση τω Σ.Π.Φ. ο αντιεξουσιαστής Κ.Π. για τις τελευταίες συλλήψεις πάλι της Σ.Π.Φ., οι αναρχικοί Χριστόφορος Κορτέσης , Σαράντος Νικητόπουλος και Βαγγέλης Σταθόπουλος για την υπόθεση του Ε.Α. ο Κ.Σ. για την υπόθεση του αναρχικού Ράμι Συριανού).
Σαν να μην έφτανε αυτό ο δικαστικός ολοκληρωτισμός πραγματοποιεί άλλο ένα άλμα πιο ξεδιάντροπο και απ’ την αστυνομική αυθαιρεσία.
Σε μερικές περιπτώσεις, ακόμα κι αν δεν υπάρχουν ούτε καν φιλικές σχέσεις αυτές επινοούνται (περίπτωση του αναρχικού Χ.Πολίτη) ενώ σε κάποιες άλλες η σύμπτωση ενός επιθέτου (περίπτωση αναρχικής Φ.Μάγιερ) θα οδηγήσει τους σύγχρονους ντετέκτιβ Κλουζώ σε κωμικοτραγικές καταστάσεις σύγχυσης εμπλέκοντας τους σε απίθανα σενάρια γενεολογικής διασύνδεσης με την επαναστατική οργάνωση RAF.
Παράλληλα, όταν το ψέμα που συναγωνίζεται την αυθαιρεσία δεν είναι αρκετό, έρχεται η «βιτρίνα» της επιστήμης να επιβεβαιώσει το άλλοθι του κράτους (περίπτωση του αναρχικού Α.Σειρηνίδη που βρίσκεται προφυλακισμένος για τον πυροβολισμό εναντίον κλούβας των ΜΑΤ με αποδεικτικό στοιχείο το DNA που βρέθηκε σε μια μάσκα που περισυλλέχθηκε στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων).
Τέλος, ποτέ δεν εγκαταλείφθηκε η «παλιά τέχνη γνώριμη» των κατασκευασμένων και διογκωμένων κατηγοριών, όπως η περίπτωση τω συντρόφων αδελφών Αναστασιάδη (υπόθεση Ναδίρ, Θεσσαλονίκη) και τα κατά φαντασίαν σενάρια ληστείας (περίπτωση Ψαχνών Ευβοίας με την πρωτότυπη σύλληψη ατόμων που κατηγορούνται για ληστεία, χωρίς να κατέχουν ούτε όπλα, ούτε χρήματα).
Φυσικά την επέλαση του διωκτικού πραξικοπήματος την προλειαίνει η εμπροσθοφυλακή του δημοσιογραφικού τηλε-δικαστηρίου. Αν δε υπήρχαν τα μήντια για να προετοιμάσουν το έδαφος, το δικαστικό σύστημα δε θα είχε καταφέρει να εφαρμόσει τόσο ξεδιάντροπα τη βαναυσότητά του, χωρίς να συναντήσει ως ανάχωμα έστω και τις «δημοκρατικές διαμαρτυρίες» των «προοδευτικών φορέων».
Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της σύλληψης των 6 του Δεκέμβρη. Οι υπάλληλοι του ψεύδους οργιάζουν μπροστά από τις κάμερες και μέσα στα τηλεοπτικά στούντιο ότι οι ύποπτοι (γι’ αυτούς ένοχοι) είναι μέλη της ε.ο. Σέχτας Επαναστατών.
Μάλιστα, την πρώτη μέρα δε δίστασαν να αναγνωρίσουν ως έναν από αυτούς τον καταζητούμενο και επικυρηγμένο σύντροφο Γ.Τσιρώνη (υπόθεση των «ληστών με τα μαύρα», όπου έχουν κατηγορηθεί επίσης, ο Μάριος Σεϊσίδης και ο αδελφός του Σίμος, ο οποίος πυροβολήθηκε πισώπλατα από τα γουρούνια της αστυνομίας και στη συνέχεια εξαιτίας του τραυματισμού του οι γιατροί του ακρωτηρίασαν το πόδι. Καλή δύναμη Σύντροφε!)
Όταν όλα αυτά αποδείχθηκαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, οι δημοσιογράφοι είπαν «Κανένα πρόβλημα…» και ξανασέρβιραν μια καινούργια «αλήθεια» διασυνδέσεων με την ε.ο. Σ.Π.Φ. Μία σκηνοθετημένη αλήθεια που η κοινωνία των τηλεθεατών την χώνεψε (το ίδιο εύκολα όπως και τις προηγούμενες) , είπε «ευχαριστώ» και πήγε για ύπνο πιο ήσυχη από την προηγούμενη μέρα και πιο πειθαρχημένη για την επόμενη.
Πλέον , ότι δεν μπορεί να καταδικαστεί με πραγματικούς όρους καταδικάζεται με θεαματικούς στο καναλικό τελετουργικό θυσιαστήριο των μήντια. Σήμερα, μόνο μέσα στο γενικευμένο κλίμα έκτακτης ανάγκης που σκηνοθετούν οι δημοσιογράφοι μπορεί να στηθεί άνετο το «θέατρο της δικαιοσύνης».
Γιατί σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η δικαστική δίωξη δεν αναζητά «ένοχες» ατομικότητες , αλλά κυνηγά το γενικό φαντασιακό του συλλογικού Ενόχου, στοχοποιώντας τους αντιεξουσιαστικούς και ανατρεπτικούς κύκλους.
Η σύγχυση των κατηγοριών, το θολό νομικό πλέγμα εκδίκασης προθέσεων, οι προφυλακίσεις βάσει «πιστοποιητικού κοινωνικών φρονημάτων», τα αόριστα βουλεύματα σχηματοποιούν μια φόρμουλα που περιλαμβάνει τα πάντα. Οι δικαστικές αρχές είναι σαν να λένε: «Είσαι ένοχος σε κάθε περίπτωση…»
Εγώ λοιπόν προσωπικά, ως «συνειδητά ένοχος», έχοντας αναλάβει την ευθύνη για τη συμμετοχή μου στην ε.ο. Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, δεν περίμενα κάτι λιγότερο απ’ τους διώκτες μας. Σταλθήκαν αντάξιοι του μισθού τους και της αξιοπρέπειας τους.
Όταν μέσα από τη Σ.Π.Φ. εξαπολύσαμε έναν πόλεμο άνευ ορίων εναντίον της εξουσίας και των αξιωματούχων της, ήταν αναμενόμενο να επωμιστούμε από τον εχθρό μας μια ποινή άνευ προσχημάτων.
Όμως, αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα μιλήσω. Άλλωστε, δεν απευθύνομαι ούτε στους μικρούς δικτάτορες των εισαγγελικών αρχών, ούτε στις γραβατωμένες κοιλιές τω διευθυντών, ούτε στους πνευματικά ανάπηρους των αστυνομικών υπηρεσιών, ούτε καν σε μια κοινωνία που στη θέση της καρδιάς της έχει τοποθετήσει μια αρμαθιά από κλειδιά, κλειδιά του αυτοκινήτου, κλειδιά του σπιτιού κλειδιά της περίφραξης, κλειδιά της νόησης, κλειδιά του συναισθήματος, και κλειδώνει, κλειδώνει, κλειδώνει τους φόβους της, σιωπώντας στις οθόνες και χαμογελώντας στις βιτρίνες.
Απευθύνομαι στα ανυπότακτα και αδάμαστα πνεύματα της εποχής μας, στις μικρές μειοψηφίες που δεν υποκλίνονται, στα ελευθέρα σκεπτόμενα άτομα, στους επαναστατημένους ανθρώπους στους λύκους που γλύτωσαν από το κυνήγι.
Δεν πρέπει να αφήσουμε τον αγέρα να κοπάσει, γιατί μέσα μας χιλιάδες μικρές πυρκαγιές συνεχίζουν να πυρπολούν την ανταρσία μας.
Οι πράξεις μας πρέπει να μιλήσουν ακόμη πιο δυνατά, να φωνάξουν περισσότερο γιατί μόνος του «κανένας στίχος δεν κινητοποιεί τις μάζες, κανένας στίχος δε ανατρέπει καθεστώτα.»
Χρειάζεται αγώνας, αγώνας, αγώνας.
Αγώνας με φωνές και συνθήματα στις διαδηλώσεις, αγώνας με φλεγόμενες μολότοφ, αγώνας με πέτρες με μπογιές, αγώνας με όπλα, χειροβομβίδες και βόμβες, αγώνας με μολύβι, στυλό και βιβλία, αγώνας με εμπρησμούς και συνωμοσίες , αγώνας και πάντα αγώνας.
Τελειώνοντας να υπενθυμίσω στους διώκτες μας, ότι τη δικαιοσύνη τους την έχω γραμμένη στα παλιότερα των υποδημάτων μου. Γνωρίζω τις αποφάσεις των δικαστηρίων που δεν έχουν γίνει ακόμη και τα δεκάδες χρόνια που μας χρεώνουν. Γνωρίζω, αλλά δεν αποδέχομαι να σκύψω το κεφάλι απέναντι τους. Να είναι σίγουροι πως θα δοθούν σκληρές μάχες .
Όσο για τον χαρακτηρισμό μου τόσο από τα μήντια, όσο και από τους δικαστικούς αξιωματούχους, ως «διευθυντικό στέλεχος» της οργάνωσης, τους τον επιστρέφω στα μούτρα. Επειδή αυτοί έχουν μάθει να λειτουργούν με προϊσταμένους και υποτελείς, ας μάθουν πως η Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς δεν έχει ούτε διευθυντές ούτε ακολουθητές. Η μόνη μας αρχή είναι η συνείδηση μας.
Το παρόν κείμενο ας θεωρηθεί και ένα έναυσμα για το σκληρό και αδιαπραγμάτευτο αγώνα που θα δώσουμε για την επίτευξη της πολιτικής συστέγασης και τη δημιουργία πολιτικών κολεκτίβων μέσα στη φυλακή.
Διαπιστώνουμε πως ο δημοκρατικός ολοκληρωτισμός εξαπολύει κάποιες από τις επιθέσεις του συγκαλυμμένες σαν μια σιδερένια γροθιά μέσα σε βελούδινο γάντι.
Ήδη εμείς τα μέλη της Σ.Π.Φ. αλλά και άλλοι σύντροφοι βιώνουμε το εξευγενισμένο καθεστώς της σύγχρονης «πολιτικής απομόνωσης», καθώς βρισκόμαστε διασκορπισμένοι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, Κέρκυρα, Κομοτηνή Γρεβενά, Μαλανδρίνο, Δομοκό, Θήβα, Τρίκαλα, Κορυδαλλό.
Οι περισσότεροι από εμάς έχουν τοποθετηθεί σε πτέρυγες προστασίας, (εκεί φιλοξενούνται τα πιο άθλια υποκείμενα της φυλακής, οι ρουφιάνοι και οι βιαστές) ,ώστε είτε να χάσουμε οποιαδήποτε κοινωνική επαφή, είτε να φορτωθούμε πειθαρχικά, ξυλοφορτώνοντας κάποιο από αυτά τα ανθρώπινα σκουπίδια που έχουμε για συγκρατούμενους.
Φυσικά δεν ξεχνάω και το καθεστώς απομόνωσης που υφίστανται τα μέλη του Ε.Α. στην ΣΤ πτέρυγα Κορυδαλλού και η στήριξη μου είναι αυτονόητη πέρα και έξω από τις πολιτικές διαφωνίες που υπάρχουν.
Αυτός ο αγώνας για το σπάσιμο κάθε απομόνωσης και για τη συγκρότηση πολιτικών κολλεκτίβων στέγασης είναι το πρώτο βήμα για μια μακρά πορεία προς τις απροσδιόριστες πτυχές της ανταρσίας.
Κλείνοντας θα «κλέψω» μερικά δανεικά λόγια:
«Κι οι δικαστές , μόλις εκείνος μπήκε, έσκυψαν και κάτι μίλησαν μεταξύ τους. Και τότε τον ερώτησαν: Είσαστε πολλοί; Και αυτός κανείς δε ξέρει αν από σύμπτωση ή ίσως για να απαντήσει έδειξε έξω από το παράθυρο το πλήθος. Κι οι δικαστές φώναξαν: τι χρείαν έχομεν άλλων μαρτύρων; Και θυμήθηκαν τότε, πως τούτος ο λόγος είχε κάποτε πριν πολλά χρόνια ξανά ειπωθεί. Και τους πήρε φόβος μεγάλος.»
Αφιερωμένο στα αδέλφια μου, τους συντρόφους της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, Γ.Τσάκαλο, Ο.Οικονομίδου, Π.Αργυρού, Γ.Πολύδωρο, Μ.Νικολόπουλο, Χ.Χατζημιχελάκη, Νικολόπουλο, Δ.Μπολάνο.
Στέλνω επίσης το συντροφικό χαιρετισμό μου στους Ιταλούς συντρόφους της F.A.I. και στους μεξικάνους αναρχικούς του F.L.T. (E.L.F.),
Παραμένω με τη σκέψη μου δίπλα στους συντρόφους στη Χιλή που πραγματοποιούν απεργία πείνας για την «υπόθεση βόμβες».
ΖΗΤΩ Η ε.ο. ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
ΖΗΤΩ η ΑΤΥΠΗ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ
Τσάκαλος Χρήστος
Μέλος της ε.ο. Σ.Π.Φ.
27 Απριλίου 2011