ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ'ΤΑ ΚΕΛΙΑ Μια εκπομπη στους 98FM – Διαυλος επικοινωνιας με τους κρατουμενος

10/3 Επιστολή των 3 φυλακισμένων μελών του Επαναστατικού Αγώνα

10/3 Επιστολή των 3 φυλακισμένων μελών του Επαναστατικού Αγώνα

από αλληλεγγύη 2:47μμ, Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Επιστολή των 3 φυλακισμένων μελών του ΕΑ 10 Μάρτη

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΟΠΛΗ ΣΥΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΔΑΦΝΗΣ

ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΕΣΕ ΜΑΧΟΜΕΝΟΣ Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ

Η καλύτερη πολιτική τιμή

για έναν σύντροφο που έχασε

τη ζωή του στον αγώνα

είναι η συνέχιση του αγώνα του.

Τα ξημερώματα της 10 Μάρτη του 2010 στη Δάφνη ο σύντροφος μας στον Επαναστατικό Αγώνα Λάμπρος Φούντας έχασε τη ζωή του πολεμώντας τα ένοπλα σκυλιά του καθεστώτος.

Τα ξημερώματα της 10 Μάρτη του 2010 ήταν ο Επαναστατικός Αγώνας που έχασε ένα κομμάτι του εαυτού του στη Δάφνη. Είμαστε εμείς που πέσαμε και σηκωθήκαμε για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας, για να συνεχίσουμε τον αγώνα του συντρόφου.

Ήταν οι μέρες που ο Επαναστατικός Αγώνας βρισκόταν στην τελική ευθεία για την πραγματοποίηση ενός ακόμα χτυπήματος. Ενός χτυπήματος που θ' αποτελούσε έναν ακόμη σταθμό στην αγωνιστική πορεία που ξεκινήσαμε εν όψει της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Την πορεία αυτή χαράξαμε μαζί με τον σύντροφο Λάμπρο Φούντα σε μια περίοδο που η χρηματοπιστωτική κρίση βρισκόταν στα αρχικά της στάδια. Τότε, δεν είχε γίνει ακόμη κατανοητή σε πολλούς ούτε η έκταση ούτε το βάθος της. Στην Ελλάδα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας είχε πειστεί από την καθεστωτική προπαγάνδα της τότε κυβέρνησης, πως η κρίση δεν πρόκειται να πλήξει τη χώρα, της οποίας η οικονομία στηρίζοταν σε «γερά θεμέλια», ενώ αντιμετωπιζόταν ως μια δύσκολη μεν, αντιμετωπίσιμη δε επιπλοκή στη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, που με τους κατάλληλους χειρισμούς από την οικονομική και πολιτική ελίτ μπορούσε να μην επεκταθεί σε άλλους τομείς της οικονομίας.

Ως πολιτική συλλογικότητα είμαστε πεπεισμένοι πως η παγκόσμια κρίση που πυροδοτήθηκε από το σκάσιμο της φούσκας των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων χαμηλής φερεγγυότητας στης ΗΠΑ, ήταν ένα μεγάλο χτύπημα σε μια από τις πλέον κεντρικές λειτουργίες του συστήματος -για να είμαστε πιο ακριβείς στον αιμοδότη της παγκόσμιας οικονομίας- τον χρηματοπιστωτικό τομέα, που ήρθε ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα της συστημικής κρίσης, η οποία υπέβοσκε για δεκαετίες, πλήττοντας τη μια μετά την άλλη κάθε διάσταση του συστήματος: την κοινωνική, την οικονομική, την πολιτική, την περιβαλλοντολογική.

Είμαστε πεπεισμένοι πως η κρίση αυτή θα έπληττε με ιδιαίτερη σφοδρότητα και την Ελλάδα, καθώς η χώρα για χρόνια βούλιαζε λόγω του υπέρογκου δημόσιου χρέους. Το 2009 για το συγκεκριμένο ζήτημα γράφαμε: «Στην Ελλάδα, όπως και σε πολλές άλλες χώρες, βρισκόμαστε υπό ένα καθεστώς δουλείας, με το υπερεθνικό κεφάλαιο να επιβάλλει με τον βούρδουλα του χρέους και των ελλειμμάτων, τους πιο απεχθείς όρους φορολόγησης, εργασίας, αμοιβών και συνταξιοδοτήσεων, όρους που καμιά κοινωνία δεν μπορεί και δεν πρέπει να ανέχεται. Όπως δεν πρέπει να ανέχεται για το συμφέρον των μεγάλων τοκογλύφων, ντόπιων και ξένων, να κόβονται οι δημόδιες δαπάνες, να ξεψυχούν τομείς όπως η δημόσια υγεία, να κλείνουν νοσοκομεία. Οι εγκληματίες που ηγούνται της διεθνούς χρηματαγοράς, ήδη έχουν ξεκινήσει τη μεγάλη κερδοσκοπική εφόρμηση στην αγορά του χρέους, καθώς τα στοιχήματα για την κατάρρευση διαφόρων χωρών βρίσκονται στην κορυφή των προτιμήσεων της αγοράς». (1)

Στο ίδιο κείμενο, στους πρώτους μήνες του 2009, μιλούσαμε για τους όρους που η υπερεθνική οικονομική και πολιτική εξουσία θα απαιτούσε απο την καταχρεωμένη Ελλάδα, όρους που ένα χρόνο αργότερα είδαμε στο μνημόνιο της τρόικας: «Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι διατεθειμένη να δεχτεί εν λευκώ κάθε όρο του μεγάλου κεφαλαίου, όσο δυσβάσταχτος και αν είναι, να επιβάλει δια πυρός και σιδήρου και τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες επιταγές που τις υποδεικνύει η αγορά και οι πολιτικές συμμαχίες που την υπηρετούν, όπως η Ε.Ε και να ματώσει την ελληνική κοινωνία, προκειμένου ν' ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της προς τους δανειστές της. Πιστεύει βέβαια πως, για πολιτικούς λόγους που αφορούν την καθεστωτική σταθερότητα στη χώρα και στην ευρύτερη περιοχή, οι αγορές δεν θα την εγκαταλείψουν».

Βέβαια, η κυβέρνηση της Ν.Δ. μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη, απαξιώθηκε πλήρως στα μάτια της διεθνούς οικονομικής και πολιτικής ελίτ, αφού φάνηκε ανίκανη να διαχειριστεί μια κοινωνική έκρηξη και κατ' επέκταση κρίθηκε ακατάλληλη να διαχειριστεί ένα ιδιαίτερα ευμετάβλητο κοινωνικό πεδίο, έτσι όπως αυτό διαμορφωνόταν καθώς η χώρα βυθιζόταν όλο και πιο βαθιά στην κρίση. Γι' αυτό και η ίδια η ελίτ «έσπρωχνε» την τότε κυβέρνηση πρός την έξοδο απο την εξουσία, προωθώντας το ΠΑΣΟΚ ως το πιο κατάλληλο κόμμα, για να διασφαλίσει την όσο το δυνατό ομαλότερη πορεία της χώρας πρός την νέα οικονομική και πολιτική συνθήκη που ζούμε σήμερα και που ορίζεται απο την κατοχική συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Τρόικας ( ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ ).

Ένα χρόνο πρίν την υπογραφή του μνημονίου στο ίδιο κείμενο αναφερόμαστε στην αναγκαιότητα μιας επαναστατημένης κοινωνίας να επιβάλλει στάση πληρωμών, λέγοντας: «η πολιτική βούληση για μια κοινωνία ν' αποτινάξει μια για πάντα το ζυγό του χρέους απο πάνω της, όχι μόνο γιατί δεν τον αντέχει αλλά γιατί δεν τον θέλει, είναι συνυφασμένη με την απόφαση ν' αντιπαρατεθεί με το σύνολο της πολιτικής εξουσίας, με την απόφαση να έρθει σε ρήξη με το οικονομικό και πολιτικό σύστημα, με την απόφαση ν' ανατρέψει το καθεστώς που την κρατάει σκλαβωμένη».

Όσον αφορά την αναπόφευκτη και τυπική πλέον χρεωκοπία του ελληνικού οικονομικού συστήματος, τον Ιανουάριο του 2009 γράφαμε: «Η προσεχής κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας και η κοινωνική αναταραχή που θ' ακολουθήσει, μπορεί να πυρροδοτήσουν αλυσιδωτές αντιδράσεις και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς οι κοινωνίες τους βρίσκονται ήδη σε δεινή οικονομική και κοινωνική θέση».(2)

Είμαστε πεπεισμένοι σαν συλλογικότητα και το είχαμε καταγράψει ήδη απο το 2005 (3), πως η ελληνική οικονομία όχι μόνο δεν ήταν ισχυρή αλλά πως ήταν ιδιαίτερα επιρρεπής στις αναταράξεις μιας επικείμενης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Το σκάσιμο της φούσκας των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων χαμηλής φερεγγυότητας στις ΗΠΑ, για εμάς απλώς σήμανε την έναρξη της μεγάλης κρίσης, «της μεγαλύτερης στην ιστορία του καπιταλισμού και της οικονομίας της αγοράς. Και αυτό γιατί αφορά την πρώτη πραγματικά παγκόσμια κρίση μεγάλου μεγέθους, η οποία διαχέεται σε κάθε φάσμα της οικονομικής δραστηριότητας και εξαπλώνεται σε όλον τον πλανήτη λόγω της έντονης αλληλεξάρτησης σε συνθήκες οικονομικής παγκοσμιοποίησης. Επίσης, παρά τις σοβαρές ποιοτικές διαφορές με την κρίση του '29, είναι πιο σοβαρή απο εκείνη, όχι μόνο λόγω της ευρήτητας αλλά και λόγω του γεγονότος ότι το σύστημα εκείνη την περίοδο μπορούσε πιο εύκολα να ελεγχθεί». (4)

Την ίδια περίοδο μιλούσαμε για την επόμενη κρίση στην αγορά των τροφίμων που θα ερχόταν ως αποτέλεσμα των κερδοσκοπικών «παιχνιδιών» της οικονομικής ελίτ στα χρηματιστήρια, όπου «επενδύονται» στην πείνα και στην εξόντωση ολόκληρων φτωχών πληθυσμών τα πλεονάσματα κεφαλαίων που συσσώρευονται στην χρηματοοικονομική σφαίρα.

Είχαμε μιλήσει για τις επόμενες εξεγέρσεις στις χώρες της καπιταλιστικής περιφέρειας που θα πυροδοτούσαν οι ελλείψεις στο ψωμί και στα βασικά τρόφιμα. Σήμερα ο λαϊκός ξεσηκωμός στις χώρες της Β. Αφρικής, που στη Λιβύη έχει πάρει τον χαρακτήρα της ένοπλης σύγκρουσης για την ανατροπή του καθεστώτος, αποτελεί μια εικόνα από το μέλλον των χωρών του καπιταλιτικού κέντρου. Είναι μια εικόνα από το μέλλον το δικό μας που δεν πρόκειται να αργήσει να έρθει.

Η κρίση για εμάς, για τον σύντροφο Λάμπρο Φούντα, θα άνοιγε νέους ορίζοντες για τους επαναστάτες και θα μας πρόσφερε τη μοναδική ευκαιρία, να προωθήσουμε την επαναστατική υπόθεση. «Αυτή άλλωστε είναι και η ευκαιρία που προσφέρει κάθε μεγάλη οικονομική κρίση. Είναι η εποχή που κορυφώνεται η κοινωνική, πολιτική αλλά και η ηθική απαξίωση απέναντι σε ένα καθεστώς που βρίσκεται στη μέγιστη παρακμή του. Είναι η εποχή που αναμένονται οι μέγιστες κοινωνικές αντιδράσεις και οι κοινωνικές εκρήξεις. Είναι η εποχη που μια πραγματικά αισχρή μειοψηφία ωφελείται πλέον από το οικονομικό και πολιτικό αυτό σύστημα. Είναι η εποχή που ανοίγουν οι μεγαλύτερες ρωγμές ανάμεσα στην ελίτ και τους υπερασπιστές τους από τη μία και στο μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας που μαστίζει η κρίση από την άλλη. Είναι η εποχή που δίνεται η μοναδική ευκαιρία στις επαναστατικές δυνάμεις να δράσουν προς την κατεύθυνση της επανάστασης». (5)

Έχοντας ως πυξίδα πάντα την τελική σύγκρουση με το καθεστώς για την ανατροπή και την κοινωνική επανάσταση, είχαμε εκπονήσει ως οργάνωση μαζί με τον σύντροφο Λάμπρο Φούντα ένα σχέδιο δράσης το οποίο είχε δυο κεντρικές πολιτικές κατευθύνσεις. Η πρώτη αφορούσε την όσο το δυνατό μεγαλύτερη συμβολή μας στην αποσταθεροποίηση ενός ήδη ασταθούς, λόγω κρίσης, καθεστώτος. Για το σκοπό αυτό προγραμματίζαμε βάση της ανάλυσής μας, χτύπηματα που στόχευαν σε θεσμούς, οργανισμούς και μηχανισμούς οι οποίοι έπαιζαν ένα σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της κρίσης, τόσο διεθνώς όσο και στην Ελλάδα, που κατέχουν κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση των σύγχρονων οικονομικών και πολιτικών συνθηκών, που ευθύνονται γαι το νέο ολοκληρωτισμό. Για εμάς ήταν καθήκον επαναστατικό, όχι απλώς να μην μείνουμε θεατές στη κρίση, αλλά να επιχειρήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις και με κάθε κόστος να κάνουμε τη κρίση αυτή όσο πιο σοβαρή γίνεται για το ίδιο το σύστημα, να σαμποτάρουμε κάθε δυνατότητα ξεπεράσματός της. Ήταν χρέος μας να πλήξουμε την οικονομική και πολιτική ελίτ, να πλήξουμε αυτούς που ευθύνονται για τη φτώχεια, τη δυστυχία, την ανέχεια, το θάνατο που μαστίζει τη χώρα μας και όλο τον πλανήτη. Ήταν χρέος μας να χτυπήσουμε την ελίτ που όχι μόνο είναι υπεύθυνη για την κρίση αλλά βλέπει σ' αυτήν την ευκαιρία για ν' αυξήσει την οικονομική της δύναμη, για ν' αυξήσει την κοινωνική ισχύ της. Ήταν χρέος μας να την πλήξουμε όσο μπορούμε και να βαθύνουμε τα ρήγματα στο ήδη ευάλωτο καθεστώς, να συμβάλουμε όσο το δυνατό περισσότερο στην παραπέρα αποσταθεροποίησή του. Ήταν χρέος μας ως επαναστατική οργάνωση να σπρώξουμε το καθεστώς προς την κατάρρευση.

Για τους παραπάνω λόγους οι επιλογές των στόχων μας γίνονταν με τέτοιο τρόπο ώστε να ικανοποιείται η πολιτική ανάγκη να δράσουμε εναντίον κομβικής πολιτικής σημασίας στόχους και συγχρόνως να είναι δυνατή η πραγματοποίηση χτυπημάτων που δεν θα είχαν απλώς συμβολικό χαρακτήρα, αλλά θα κατάφερναν να πλήξουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό που μας επέτρεπε κάθε φορά η αντίστοιχη χωροταξία, τις ίδιες τις υποδομές του συστήματος.

Η δεύτερη πολιτική κατεύθυνση αφορούσε την όσο το δυνατό μεγαλύτερη συμβολή μας στην πολιτική και κοινωνική απονομιμοποίηση του καθεστώτος. Φιλοδοξία μας ήταν να συμβάλουμε όσο μπορούμε στη θεωρητική και ιδεολογική αποδόμησή του και όσων το στηρίζουν. Επίσης, επιδιώκαμε να συμβάλουμε στον εμπλουτισμό της επαναστατικής επιχειρηματολογίας ενάντια στους διάφορους αριστερούς καλοθελητές του συστήματος, που βλέπουν τη κρίση ως ευκαιρία για να αναβαθμιστούν πολιτικά και για να αποκτήσουν ένα ρόλο - ρυθμιστή στη «βελτίωση» και τον «εξανθρωπισμό» του συστήματος. Για αυτούς τους πολιτικούς αριβίστες οι εκδηλώσεις της κοινωνικής αγανάκτησης και οργής είναι απλώς εργαλεία χρήσης για τον δικό τους στόχο που συνδέεται με τη συνδιαχείρηση του συστήματος και με το μοίρασμα της εξουσιαστικής πίτας.

Φιλοδοξία της συλλογικότητάς μας ήταν να βοηθήσουμε στη θεωρητική «οχύρωση» της ανατρεπτικής δράσης που πρόκειται να δοκιμαστεί ιδιαίτερα εν μέσω του ρευστού πολιτικού περιβάλλοντος, έτσι όπως αυτό διαμορφώνεται λόγω της πολυδιάστατης συστημικής κρίσης, η οποία βαθαίνει όλο και περισσότερο.

Με βάση αυτό το πολιτικό πλαίσιο και το συλλογικό σχέδιο δράσης, ο Επαναστατικός Αγώνας άνοιξε έναν κύκλο δράσης εν μέσω της παγκόσμιας κρίσης με επιθέσεις εναντίον στόχων όπως η Citibank, η Eurobank και το Χρηματιστήριο. Στη συνέχιση αυτού του κύκλου δράσης εντασσόταν η προπαρασκευαστική ενέργεια της απαλλοτρίωσης του οχήματος στη Δάφνη, στις 10 Μάρτη του 2010, κατα τη διάρκεια της οποίας ο σύντροφος Λάμπρος Φούντας έδωσε τη μάχη με τους μπάτσους.

Τελικός μας στόχος, τελικός στόχος του ίδιου του συντρόφου μας, ήταν να μην επιτρέψουμε η κρίση του συστήματος να γίνει ευκαιρία για το κράτος και τ' αφεντικά για μια γενικευμένη πολιτική και οικονομική αναδιάρθρωση προς την κατεύθυνση της ακόμη μεγαλύτερης συγκέντρωσης κοινωνικής ισχύος στα χέρια της κυρίαρχης αισχράς μειοψηφίας. Να μεγαλώσουμε την κρίση αξιοπιστίας του συστήματος, να συμβάλουμε στην τελική χρεοκοπία του.

Ως Επαναστατικός Αγώνας, ως συλλογικότητα μαζί με τον σύντροφο Λάμπρο Φούντα είχαμε μια κοινή επιλογή: Να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να κάνουμε την κρίση ευκαιρία για την ανατροπή του καθεστώτος, ευκαιρία για την Κοινωνική Επανάσταση.

Τελικά, ο σύντροφος Λάμπρος έδωσε την ίδια του την ζωή σ' αυτό τον σκοπό. Έδωσε τη ζωή του προετοιμάζοντας ένα ακόμη χτύπημα - απάντηση στο καθεστώς. Έδωσε τη ζωή του πολεμώντας όχι απλώς τους μπάτσους σ' ένα στενό της Δάφνης. Έδωσε τη ζωή του για να μην περάσει η κατοχή της ελληνικής κυβέρνησης, του ΔΝΤ, της Ε.Ε και της ΕΚΤ. Για να μην περάσει η σύγχρονη χούντα του κράτους και του κεφαλαίου. Για να μην περάσει ο νέος ολοκληρωτισμός που η οικονομική και πολιτική ελίτ θέλει να επιβάλλει σε όλο τον πλανήτη με αφορμή την παγκόσμια οικονομική κρίση. Ο σύντροφος έδωσε τη ζωή του πολεμώντας ώστε να γίνει η κρίση ευκαιρία για την Κοινωνική Επανάσταση.

Αυτό ήταν το πολιτικό και ιστορικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται ο επαναστάτης Λάμπρος Φούντας. Η δράση του ήταν άμεσα συνεδεμένη με τα μεγαλύτερα ζητήματα που αφορούν την ελληνική κοινωνία αλλά και όλο τον πλανήτη. Γι' αυτό και του αρμόζει να γίνει «σημαία» αντίστασης στην κατοχική κυβέρνηση, «σημαία» αντίστασης και αγώνα ενάντια στην οικονομική και πολιτική ελίτ, «σημαία» αντίστασης και αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο. Γι' αυτό και του αρμόζει να γίνει «σημαία» στον αγώνα για την απελευθέρωση όλων των ανθρώπων. Να γίνει «σημαία» της Κοινωνικής Επανάστασης.

Τον σύντροφο Λάμπρο Φούντα δεν τον γνωρίσαμε φυσικά, στους κόλπους του Επαναστατικού Αγώνα. Όλοι μας έχουμε τις ίδιες πολιτικές καταβολές καθώς προερχόμαστε από την ίδια κινηματική μήτρα. Όλοι μας στον Επαναστατικό Αγώνα είμασταν, είμαστε και θα είμαστε αναρχικοί και μοιραζόμαστε πολλές κοινές στιγμές αγώνα. Μια σημαντική αγωνιστική στιγμή για τον σύντροφο και για κάποιους από εμάς ήταν το Πολυτεχνείο του '95. Πολυάριθμες άλλες πολιτικές συναντήσεις σε αγώνες είχαν προηγηθεί πριν ανταμώσουμε στον Επαναστατικό Αγώνα. Στη συλλογικότητα που σημάδεψε τη συντροφική μας σχέση με τον Λάμπρο Φούντα με τον πλέον καθοριστικό τρόπο. Στη συλλογικότητα που φράσεις όπως «η ολόψυχη αφοσίωση στον αγώνα» βρίσκει την έννοια της στο πρόσωπο του συντρόφου. Και που εμείς δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε, γιατί εγκαταλείπουμε μια κοινή ιστορία, εγκαταλείπουμε τις κοινές επιθυμίες, εκαταλείπουμε τους κοινούς στόχους. Εγκαταλείπουμε τον ίδιο τον σύντροφο. Εγκαταλείπουμε τον ίδιο μας τον εαυτό.

Για εμάς τους συντρόφους του στον Επαναστατικό Αγώνα δεν είναι νεκρός. Είναι στο αίμα μας και στον αέρα που αναπνέουμε σαν αγωνιστές. Είναι μέσα στους στόχους και τους σκοπούς μας. Είναι ένα με την οργάνωση και τον αγώνα μας. Είναι κάθε μέρα, κάθε στιγμή παρών. ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣ .

Συγκέντρωση στις 10 Μάρτη και ώρα 16:00 μ.μ. στην πλατεία Καλογήρων στη Δάφνη και πορεία στο σημείο που ο σύντροφος Λάμπρος Φούντας έδωσε τη μάχη με τους μπάτσους.

Κώστας Γουρνάς, Πόλα Ρούπα, Νίκος Μαζιώτης

(1) Προκήρυξη ανάληψης ευθύνης για την απόπειρα ανατίναξης των κεντρικών γραφείων της Citibank στην Κηφησιά στις 18/02 και την έκρηξη στο υποκατάστημα της Citibank στη Ν.Ιωνία στις 09/03 αντίστοιχα.

(2) Προκήρυξη ανάληψης ευθύνης για την ένοπλη επίθεση εναντίον των ΜΑΤ στο υπουργείο Πολιτισμού στις 05/01/2009.

(3) Προκήρυξη ανάληψης ευθύνης για την έκρηξη στο υπουργείο Απασχόλησης στις 02/06/2005 και την έκρηξη στο υπουργείο Οικονομίας στις 12/02/2005.

(4) Προκήρυξη ανάληψης ευθύνης για την απόπειρα ανατίναξης των κεντρικών γραφείων της Citibank στην Κηφησιά και την έκρηξη στο υποκατάστημα της Citibank στη Ν.Ιωνία.

(5) Προκήρυξη ανάληψης ευθύνης για την ένοπλη επίθεση εναντίον των ΜΑΤ στο υπουργείο Πολιτισμού.

ΠΟΡΕΙΑ 10 ΜΑΡΤΗ 2012

ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ 10 ΜΑΡΤΗ 2012

Δήλωση των μελών του Επαναστατικού Αγώνα στις 6-2-2012 για την ένοπλη συμπλοκή της Δάφνης

από Επαναστατικός Αγώνας 0:20, Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012

Δήλωση των μελών του Επαναστατικού Αγώνα στις 6-2-2012 για την ένοπλη συμπλοκή της Δάφνης στην οποία σκοτώθηκε σε μάχη με τους αστυνομικούς ο Λάμπρος Φούντας

ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΠΛΗ ΣΥΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΔΑΦΝΗΣ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΣΕ ΜΑΧΗ ΜΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ

Η κατασταλτική επιχείρηση εναντίον του Επαναστατικού Αγώνα είχε ως αφετηρία την ένοπλη συμπλοκή της Δάφνης στις 10/3/2010, κατά την οποία σκοτώθηκε σε μάχη με τους αστυνομικούς Χάσκη Ανδρέα και Κουμαράπη Θεόδωρο ο σύντροφός μας Λάμπρος Φούντας.

Παρ΄ όλο που το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αφετηρία των ερευνών οι οποίες κατέληξαν στις συλλήψεις μας, ο εισαγγελέας εφετών Μακρόπουλος δεν κάλεσε τους δύο αστυνομικούς φονιάδες του Λάμπρου Φούντα να καταθέσουν σε αυτή την δίκη, αλλά κάλεσε αποκλειστικά και μόνο την ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου το οποίο αποπειράθηκαν οι σύντροφοι να απαλλοτριώσουν, με σκοπό να χρησιμοποιηθεί σε ενέργεια της οργάνωσης.

Είναι προφανές ότι οι δύο αστυνομικοί δεν καλέστηκαν από τις δικαστικές αρχές, όχι για κάποιο άλλο λόγο, παρά μόνο για να τους προστατέψουν, αποδεικνύοντας όπως έχουμε ξαναπεί την σύμφυση των δικαστικών και αστυνομικών αρχών. Είναι προφανές ότι ο εισαγγελέας εφετών θέλησε να προστατεύσει τους φονιάδες του Λάμπρου Φούντα. Αυτό εμάς δεν μας εκπλήσσει. Όπως και δεν μας εξέπληξε το γεγονός ότι οι συνθήκες της δολοφονίας του Λάμπρου Φούντα δεν διερευνήθηκαν και δεν πρόκειται να διερευνηθούν από κανένα δικαστή. Ο ρόλος των δικαστών, όπως φυσικά και αυτού του δικαστηρίου, είναι να προστατεύει τα ταξικά συμφέροντα των αφεντικών, των πλουσίων και των λακέδων και μπράβων τους που είναι οι αστυνομικοί.

Και εδώ αποδεικνύεται η υποκρισία της κρατικής δικαιοσύνης, αφού όταν οι δικαστές και άλλοι αξιωματούχοι του καθεστώτος μιλούν για την αξία της ανθρώπινης ζωής, εννοούν αποκλειστικά και μόνο την ζωή των ταξικά ομοίων τους, αυτών που υπηρετούν, δηλαδή αυτών που αποτελούν την οικονομική και πολιτική εξουσία και αυτών που τους προστατεύουν, δηλαδή τους αστυνομικούς.

Για τους δικαστές και για το δικαστήριο αυτό πολύτιμη είναι η ζωή των τραμπούκων και των πραιτωριανών του καθεστώτος όπως ο Μαντζούνης, ο Μάργελλος, ο Στάμος, όλοι όσοι εκπαιδεύονται και πληρώνονται για να βιαιοπραγούν, να βασανίζουν και να σκοτώνουν. Και ακόμα πιο πολύτιμη για αυτό το δικαστήριο είναι η ζωή ανθρώπων όπως του λαομίσητου πρώην υπουργού Δημοσίας Τάξης Βουλγαράκη. Η αξία της ανθρώπινης ζωής για την ταξική «δικαιοσύνη» μετριέται με κριτήριο την ταξική θέση του καθενός-μιας. Μετριέται από το αν υπηρετεί την εξουσία και το εγκληματικό καθεστώς που λέγεται καπιταλισμός και οικονομία της αγοράς.

Ο Λάμπρος Φούντας θα μείνει στην ιστορία ως ένας αγωνιστής της ελευθερίας που έδωσε την ζωή του προετοιμάζοντας ένα ακόμα χτύπημα του Επαναστατικού Αγώνα ενάντια στο καθεστώς.

Έδωσε την ζωή του για να μην περάσει η κατοχή της ελληνικής κυβέρνησης, του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ. Για να μην περάσει η σύγχρονη χούντα του κράτους και του κεφαλαίου. Για να μην περάσει ο νέος ολοκληρωτισμός που η οικονομική και πολιτική ελίτ θέλει να επιβάλει σε όλο τον πλανήτη με αφορμή την παγκόσμια οικονομική κρίση. Ο Λάμπρος Φούντας έδωσε την ζωή του πολεμώντας ώστε να γίνει η κρίση ευκαιρία για την Κοινωνική Επανάσταση.

Αντίθετα οι φονιάδες του Λάμπρου Φούντα, Χάσκης Ανδρέας και Κουμαράπης Θεόδωρος, θα μείνουν στην ιστορία ως μισθοφόροι και μέλη ενός μηχανισμού δολοφόνων. Θα μείνουν στην ιστορία ως ανδρείκελα ενός άδικου και εγκληματικού καθεστώτος, ανδρείκελα και λακέδες αυτών που ληστεύουν, καταπιέζουν και εκμεταλλεύονται τον λαό.

Όπως και αυτό το δικαστήριο θα μείνει στην ιστορία ως ένα ειδικό δικαστήριο που δικάζει επαναστάτες και αγωνιστές που μάχονται για την καταστροφή του καπιταλισμού και του κράτους, ως ένα δικαστήριο που αντιπροσωπεύει τους προδότες του λαού, τους σύγχρονους δοσίλογους που υπηρετούν την υπερεθνική οικονομική ελίτ.

Είναι χρέος μας να υπερασπιστούμε εμείς τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα τον Λάμπρο Φούντα σε αυτό το δικαστήριο του ταξικού εχθρού. Άλλωστε η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης της συμμετοχής μας στον Επαναστατικό Αγώνα ήταν αυτονόητη όχι μόνο για να υπερασπιστούμε την οργάνωσή μας αλλά και για να υπερασπιστούμε τον σύντροφό μας.

Για μας τους συντρόφους του στον Επαναστατικό Αγώνα ο Λάμπρος Φούντας δεν είναι νεκρός. Είναι μέσα στο αίμα μας και στον αέρα που αναπνέουμε σαν αγωνιστές. Είναι μέσα στους στόχους και στους σκοπούς μας. Είναι ένα με την οργάνωση και τον αγώνα μας. Είναι κάθε μέρα, κάθε στιγμή παρών. ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣ.

Τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα

Πόλα Ρούπα, Κώστας Γουρνάς, Νίκος Μαζιώτης

από Τα τρία φυλακισμένα μέλη του Επαναστατικού Αγ

1:46μμ, Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΦΟΥΝΤΑ ΣΤΟΝ ΕΜΠΡΗΣΜΟ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ

Ο Λάμπρος Φούντας έδωσε την ζωή του αγωνιζόμενος στις γραμμές του Επαναστατικού Αγώνα, μια οργάνωση αντάρτικου πόλης η οποία δρούσε στο πλευρό των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων.

Έδωσε τη ζωή του στην προώθηση ενός πολιτικού σχεδίου που αποσκοπούσε στην λαϊκή κι προλεταριακή αντεπίθεση μέσα στις συνθήκες του σύγχρονου ολοκληρωτισμού που ζούμε.

Η άποψη η δική μας όσο και του Λάμπρου Φούντα ως μέλη του Επαναστατικού Αγώνα είναι ότι ο ένοπλος αγώνας είναι ένα απαραίτητο εργαλείο της κοινωνικής και ταξικής πάλης για την ανατροπή του καπιταλισμού και την κοινωνική επανάσταση και όχι ένα μέσο για την υπαρξιακή επιβεβαίωση του ατομικιστικού εξεγερτικού βιώματος κάποιων.

Αυτό θα έπρεπε να το καταλάβουν όλοι όσοι χρησιμοποιούν καταχρηστικά το όνομα του νεκρού συντρόφου μας σε υποτιθέμενες " επαναστατικές " ενέργειες όπως ο εμπρησμός της Νομικής. Η δράση του Επαναστατικού Αγώνα δεν έχει τίποτα το κοινό με τέτοιου είδους ενέργειες και τον αντικοινωνικό ατομικιστικό λόγο που υπάρχει πίσω απο αυτές.

Δυστυχώς κάποιοι δεν κατάλαβαν την προειδοποίηση μας τον περασμένο Δεκέμβριο όταν έγινε η αποστολή παγιδευμένων δεμάτων σε πρεσβείες της Ρώμης όπου τραυματίστηκε ένας κατώτερος υπάλληλος πρεσβείας και όπου τονίζαμε να μην γίνονται τέτοιες δήθεν " πολιτικά στοχευμένες " ενέργειες χρησιμοποιώντας το όνομα του νεκρού συντρόφου μας.

Δυστυχώς κάποιοι μας ανάγκασαν να επανέλθουμε για να διαφυλάξουμε την πολιτική μνήμη και την τιμή του νεκρού συντρόφου μας. Ελπίζουμε να είναι η τελευταία φορά που κάποιοι χρησιμοποιούν με τέτοιο καταχρηστικό τρόπο το όνομα του Λάμπρου Φούντα σε ενέργειες ανάξιες και αναντίστοιχες της δράσης του συντρόφου που δεν τον τιμάνε.

Επίσης οφείλουμε να επισημάνουμε πως όταν γίνονται ενέργειες που αναλαμβάνονται ως

" Κομμάντο Λάμπρος Φούντας " - επωνυμία που έχει χρησιμοποιηθεί επανηλλειμένως μετά τον θάνατο του συντρόφου -, επειδή προσδίδεται στον σύντροφο ο ρόλος αυτού που ενεργεί, αφού το όνομα του γίνεται επωνυμία της ίδιας της ομαδάς που δρα, απαιτείται να υπάρχει μια συνάφεια όσον αφορά τις επιλογές της δράσης και του πολιτικού λόγου που τις πλαισιώνει αλλά και μια αντιστοιχία όσον αφορά τα μέσα που χρησιμοποιούνται.

Δεν ισχύει φυσικά το ίδιο όταν γίνεται μια ενέργεια προς τιμήν του συντόφου που συνοδεύεται από το σύνθημα " Τιμή στον Λάμπρο Φούντα ".

Εννοείται πως ο κάθε σύντροφος μπορεί να τον τιμά σεβόμενος όμως τις επιλογές αγώνα που έκανε και τα πολιτικά χαρακτηριστικά τα οποία είναι πιστεύουμε ευρέως γνωστά.

Τα τρία φυλακισμένα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα

Πόλα Ρούπα, Κώστας Γουρνάς, Νίκος Μαζιώτης

Ανακοίνωση των 3 φυλακισμένων μελών του ΕΑ σχετικά με τις επιθέσεις στη Ρώμη

από α 4:36μμ, Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ

Σχετικά με τα δέματα - βόμβες που στάλθηκαν στις πρεσβείες της Χιλής και της Ελβετίας στη Ρώμη στις 23/12/2010, που είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό δύο υπαλλήλων και ανελήφθησαν από την οργάνωση "Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία - FAI - Επαναστατικός Πυρήνας Λάμπρος Φούντας", έχουμε να δηλώσουμε τα εξής:
Ως Επαναστατικός Αγώνας επιλέγαμε πάντα την πραγματοποίηση ενεργειών που ήταν πολιτικά στοχευμένες. Στοχεύανε το καθεστώς, τους θεσμούς και αυτούς που το εκπροσωπούν και το προστατεύουν. Τις οργανώναμε με τρόπο, ώστε να αποφεύγονται τραυματισμοί ανθρώπων που δεν συγκαταλέγονται στους πολιτικούς μας στόχους και δεν θα πραγματοποιούσαμε ποτέ ενέργειες που θα είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό π.χ. ενός τυχαίου υπαλλήλου πρεσβείας, όπως έγινε στις προαναφερόμενες επιθέσεις με τα δέματα - βόμβες. Το παραπάνω πλαίσιο ήταν ανέκαθεν βασική αρχή της δράσης όλων μας και φυσικά και του νεκρού συντρόφου - μέλους της οργάνωσης Λάμπρου Φούντα. Γι' αυτό το λόγο ζητάμε να μη γίνονται ενέργειες τέτοιου είδους στο όνομα του συντρόφου μας.

Πόλα Ρούπα, Νίκος Μαζιώτης, Κώστας Γουρνάς

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

από Τα τρία φυλακισμένα μέλη του Επαναστατικού Αγ 1:44μμ, Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΦΟΥΝΤΑ

Σχετικά με την επιστολή της οικογένειας του Λάμπρου Φούντα που δημοσιεύτηκε στις 11/3/2011 για την πορεία για τον ένα χρόνο από τον θάνατο του στην ένοπλη συμπλοκή της Δάφνης, έχουμε να απαντήσουμε τα εξής : Ο ψυχικός πόνος των συγγενών του συντρόφου μας είναι σεβαστός, όμως επ' ουδενί δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι τους διασφαλίζει και το παραμικρό δικαίωμα να μην σέβονται και να καταφέρονται με τόσο απαξιωτικό τρόπο εναντίον των πολιτικών επιλογών του, άρα και του ίδιου του προσώπου του.

Είναι πράγματι λυπηρό επειδή διαφωνούν πολιτικά με τις επιλογές του Λάμπρου να δημοσιεύουν τέτοιου είδους λίβελους που αμαυρώνουν τη μνήμη και την τιμή του.

Και αυτό το γεγονός δεν μπορεί να θεωρηθεί δικαίωμα που τους διασφαλίζει ο ψυχικός τους πόνος, όσο μεγάλος και αν είναι αυτός.

Και τελικά είναι αυτοί οι οποίοι με την στάση τους συμπαρατάσονται με τους φονιάδες του γιού τους και συντρόφου μας, προσπαθώντας να τον φιμώσουν πολιτικά.

Αν ο Λάμπρος Φούντας δεν ανήκει πολιτικά κάπου, αυτό είναι σίγουρα η βιολογική του οικογένεια, η οποία είναι και η τελευταία που θα μπορούσε να έχει λόγο για τις πολιτικές επιλογές του τις οποίες άλλωστε δεν θα μπορούσε να γνωρίζει.

Ο Λάμπρος Φούντας έκανε τις επιλογές του και διάλεξε να συμμετέχει στον Επαναστατικό Αγώνα, την οργάνωση που αποτελεί την πολιτική του οικογένεια είτε αυτό αρέσει στην βιολογική οικογένεια του, είτε όχι.

Θα πρέπει να σεβαστούν επιτέλους τον γιο τους και να δεχτούν πως εμείς είμαστε οι σύντροφοί του σ' έναν κοινό αγώνα για τον οποίο ρισκάραμε μαζί του την ζωή μας και για τον οποίο θα πληρώσουμε με πολλά χρόνια φυλακή.

'Εχουμε πολιτικό χρέος απέναντι του να διαφυλάξουμε με κάθε κόστος και τίμημα την πολιτική μνήμη και την τιμή του.

Ακριβώς επειδή " δεν υπάρχει η φυσική δυνατότητα του για αντίλογο ", ας σωπάσουν και ας σεβαστούν τον νεκρό γιο τους.

Αν θέλουν πραγματικά να στραφούν εναντίον των φονιάδων του γιού τους, αυτοί δεν είναι άλλοι παρά τα σκυλιά της εξουσίας, δηλαδή η αστυνομία και ως ηθικοί αυτουργοί οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι καθώς και η δικαιοσύνη την οποία και θεωρούν ως " την μόνη αρμόδια για να διελευκάνουν την υπόθεση " !

Όσο κι αν διαφωνούν, ο Λάμπρος Φούντας έκανε την επιλογή του ένοπλου αγώνα.

Ο Λάμπρος Φούντας ΕΙΝΑΙ ΙΝΔΑΛΜΑ για μας, ΕΙΝΑΙ ΙΝΔΑΛΜΑ για τον απελυθερωτικό αγώνα. ΕΙΝΑΙ ΙΝΔΑΛΜΑ για όσους αγωνίζονται. Θα μείνει στην ιστορία ως αγωνιστής της ελευθερίας που έπεσε με το όπλο στο χέρι μαχόμενος για την κοινωνική επανάσταση. Και είναι αυτός που τελικά η ιστορία θα τον δικαιώσει.

Τα τρία φυλακισμένα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα

Πόλα Ρούπα, Κώστας Γουρνάς, Νίκος Μαζιώτης

Ως μέλη του Επαναστατικού Αγώνα θα θέλαμε να τοποθετηθούμε και να εγείρουμε κάποια ερωτηματικά σχετικά με το γεγονός της ανάρτησης στο Indymedia της επιστολής της οικογένειας του Λάμπρου Φούντα η οποία δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία στις 11/3/2011.

Βάσει ποιών κριτηρίων η συντακτική ομάδα του Indymedia δέχτηκε την ανάρτηση στην ιστοσελίδα της, την επιστολή - λίβελο της οικογένειας του Λάμπρου Φούντα;

Μήπως στην βάση της " ελεύθερης πληροφόρησης ", της " ελεύθερης διακίνησης ιδεών ", ή του " πλουραλισμού ";

Ακόμα και οι αστικές εφημερίδες που επικαλούνται τέτοιες έννοιες στην πραγματικότητα είναι στρατευμένα καθεστωτικά φερέφωνα και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι εφημερίδες όπως η Ελευθεροτυπία έχουν κυρήξει εμπάργκο πληροφόρησης σχετικά με τις απόψεις - κείμενα της οργάνωσής μας αλλά και γενικότερα σχετικά με την υπόθεση μας, με τελευταίο δείγμα αυτό της άρνησης της συγκεκριμένης εφημερίδας να δημοσιεύσει την επιστολή - απάντησή μας στην επιστολή της οικογένειας του Λάμπρου Φούντα.

Απ' ότι γνωρίζουμε η ιστοσελίδα Ιndymedia δημιουργήθηκε για την φιλοξενία απόψεων συντρόφων και αγωνιστών όχι μόνο του αναρχικού - αντιεξουσιαστικού χώρου αλλά και του ευρύτερου αντικαπιταλιστικού και στα πλαίσια αυτά ο διάλογος και η αντιπαράθεση διαφορετικών απόψεων είναι αποδεκτός και θεμιτός.

Το να φιλοξενούνται όμως απόψεις όπως αυτές που περιέχονται στην επιστολή - λίβελο της οικογένειας του Λάμπρου Φούντα οι οποίες συμφέρουν τους διώκτες μας και οι οποίες αμαυρώνουν πρώτα απ' όλα την πολιτική μνήμη ενός νεκρού επαναστάτη όπως του Λάμπρου Φούντα, στρέφονται εναντίον των κοντινότερων πολιτικά συντρόφων του όπως εμάς ως φυλακισμένων μελών του Επαναστατικού Αγώνα και προσβάλλουν τους αναρχικούς συντρόφους που οργάνωσαν και συμμετείχαν στην πορεία για τον έναν χρόνο απο την ένοπλη συμπλοκή της Δάφνης όπου σκοτώθηκε ο Λάμπρος, αυτό μας δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά για την σκοπιμότητα αυτού του γεγονότος.

Τα τρία φυλακισμένα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα

Πόλα Ρούπα, Κώστας Γουρνάς, Νίκος Μαζιώτης

Νεκρός αναρχικός μετά από πυροβολισμούς στη Δάφνη

από ... 19:29, Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010
Νεκρός έπεσε μετά από πυροβολισμούς ο αναρχικός Λάμπρος Φούντας σήμερα τα ξημερώματα στην Δάφνη.

Οι μπάτσοι έχουν βγάλει τα ρουφιανοδελτία τους και ζητάνε από δοσίλογους πολίτες ή μη να δώσουν πληροφορίες για τον νεκρό ενώ πλησιάζει το βραδινό δελτίο για να χύσουν την χολή τους τα καθάρματα.

Βέβαια για το πόσα όπλα ήταν στην ανταλλαγή και πώς ακριβώς έγινε υπάρχει απόλυτη σιωπή προκειμένου να καλυφθεί και να τροποποιηθεί η ιστορία για να συμφέρει την κυρίαρχη άποψη..

Όπως με τον νεκρό στον βύρωνα πού προσπαθούσαν να το καλύψουν μέχρι την τελευταία στιγμή το ότι τον εκτέλεσαν πισώπλατα έτσι και τώρα οι πληροφορίες αναφέρουν μόνο για ένα όπλο που είχε ο νεκρός και μια επιθετική χειροβομβίδα και ένα περιπολικό γαζωμένο - υποτίθεται - από τον νεκρό....

Μόνο αυτοί που απαντάνε στις σφαίρες της εξουσίας είναι ελεύθεροι...